Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

1. Logan

Datum: 17-07-2008

Als de dijk breekt en je toevallig in de stroming van het water staat explodeert een oerkracht tot ontwijken. Terwijl je diep van binnen weet dat de kolkende massa je onverbiddelijk mee gaat nemen.

Logan.

De blonde jongen verschijnt iets eerder op de date dan mijn dochter. Nou ja, `date` is nog een te groot woord. De beginnende verliefdheid tussen Logan en Lynn is nog zo pril als het zaadje dat kan wortelen in de aarde, of kan worden weggeblazen door de wind. Ik zie Logan vandaag voor de tweede keer. Hij is lang, blond en negentien jaar. Ik loop voor hem uit naar de kamer.
"Kom verder. Lynn kan ieder moment komen. Hoe is het met je?"
"Gaat wel.." antwoordt hij aarzelend. Ik trek een wenkbrauw op.
"Dat klinkt niet geweldig..." We gaan zitten. Hij op de bank, ik tegenover hem. Hij talmt voor hij er plompverloren uitgooit:
"Ik ben ziek. Ik heb lymfklier kanker..."
Met een klap zijn mijn handen voor mijn mond. Een klauw graait rond in mijn borstkas om voorlopig niet meer los te laten. Angst schiet als de gehate zweepslag door me heen en laat me duizelen. Doemscenario`s in de vorm van mijn twee aan leukemie gestorven neefjes komen voorbij. Uiterlijk kalm beng ik uit:
"Nee, Logan. Wat verschrikkelijk!"
"Ja, het is nog erg onwerkelijk allemaal."
Hij vertelt hoe hij, gedurende Lynn`s vakantie, door een ontstoken plekje op zijn borst bij de huisarts belandde. Hoe de arts hem voor de zekerheid doorstuurde. Met als uitslag een lymfoom. Lymfklierkanker. Dit vernietigende vonnis werd gevolgd door bloedonderzoek, scan`s, en een beenmergpunctie. Volgende week worden alle bevindingen besproken en bepaalt welk behandelplan en chemotherapie bij Logan worden vastgesteld. Vrij onbewogen vertelt hij maar zijn onderlip trilt.
"Maar ik wordt weer beter hoor! De verwachtingen zijn heel goed!"
Mijn hart loopt over van warmte en hoop voor deze negentien jarige jongen voor wie een onbezorgde jeugd voorgoed tot het verleden behoort. Maar mijn hart loopt ook over van een weergaloze beschermingsdrang naar mijn zeventienjarige dochter. Deze jongen zal in drie woorden mijn dochter`s ontluikende verliefdheid omzetten in handelen uit emotie. Alles komt bij me in opstand. Ik wil hem wegsturen, ik wil hem omhelzen. Waarom overkomt dit deze jongen? En waarom wordt Lynn opnieuw meegenomen in de stroom? Ik hoor de voordeur met een klap dichtslaan. Lynn stapt onbevangen de kamer in.

Manon.




- Reageer op deze column

Duidtje.  schreef op 28-07-2008
Tjesus!


een moeder  schreef op 17-07-2008
geen woorden voor...............


Anna  schreef op 17-07-2008
Lieve Manon,

Wat een schrik...De malle molen van het leven, blijft als een gek in de rondte draaien en zuigt jou mee naar het land der herinneringen.....
Veel sterkte!



Reacties verbergen