Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Jodelende Ollie

Datum: 09-10-2008

                                                     

                                                      
We liggen allemaal vroeg in bed. Na een wandeling van vier uur vanaf de Wildkogel tot aan Brammetje, en een aantal dagen de combinatie drank/ vreetpartijen/ laat naar bed, ben ik in dromenland zodra mijn hoofd het kussen voelt. Ik ben dan ook niet meteen helder wanneer iets me wil wekken uit die diepe, heerlijke slaap. Maar de houten vloer boven ons, die ons slechts scheidt van Pierke en Ollie, kraakt en piept zodanig dat zelfs de coma waarin ik verkeer mijn opmerkzaamheid niet  kan tegen houden. 

Verschrikt hoor ik de geluiden aan. Wil ik weten wat mijn broer daar met Ollie uitvreet? Rob wordt ook wakker en draait zich kreunend om. 
“Jeetje, wat spoken die twee daar uit?” Het gekraak zet door, afgewisseld met geschuif over de vloer, een bonk en even later alsof er iets wordt opgedept. Iiieeeuuuwwww! I
neens is het doodstil en in de stilte die achter blijft staren wij klaarwakker omhoog. 
We draaien ons op onze buik, en kijken door het raampje in het dal. Vele lichten zijn gedoofd, slecht een enkele auto licht op in een traag tempo. Plotseling hoor ik iets links van ons bed. Drup, drup, drup.... Ik kijk verschrikt naast me maar zie slechts de donkerte. Drup, drup, drup..... “Hoor je dat Rob?”
Rob springt uit bed en schakelt het licht aan. Grote druppels vallen door een kier van het houten plafond net naast ons bed. Al snel worden de druppels een straaltje, het straaltje verplaatst zich tot boven ons bed en veranderd snel in een straal. Rob vliegt de badkamer in, springt met een handdoek op bed en probeert ons bed te vrijwaren van een plensbui. Ik zit rechtop en aanschouw hoe mijn poedelnaakte man op bed heen en weer schuift om ons droog te houden. Rob brult naar boven: “Wat hebben jullie gedaan lui?”
Even later wordt er bedeesd aan de deur geklopt en daar verschijnt Ollie in haar pyjama.
“Oh wat erg! Ik schrok me de peentjes van die k..wekker die zomaar uit het niets om twaalf uur afging, maaide met mijn arm naar dat klereding, en nam het waterflesje mee waar de dop niet opzat.....En voor ik het licht had gevonden! Jezus wat is het hier donker........”
Ik grijns van oor tot oor bij het zien van de schuldbewuste Ollie en bij het zien van dat wat zij nu aanschouwt. Mijn blote man op bed heen en weer rennend met zijn handen omhoog. Gelukkig voor hem is zijn geweer niet geladen. Ollie grijnst haar breedste lach voor ze zich omdraait.

Manon




- Reageer op deze column

Elly  schreef op 16-11-2008
kostelijk verhaal, ik zie het zo voor me.....het zou een scene kunnen zijn in een klucht!
Hopelijk is het hout van het chalet van heeeeeeeeeeeele goede kwaliteit :-))



mara  schreef op 14-10-2008
hahaha, ik kan me voorstellen dat Ollie jodelde:)


Manon  schreef op 13-10-2008
Van plezier Bert ;)


Bert  schreef op 12-10-2008
Whahahah!! Maar waarom moest Ollie dan jodelen?


een moeder  schreef op 09-10-2008
hahahaha....kostelijk.....


Louis  schreef op 09-10-2008
HAHAHA Hij is weer ZO Manon!


Ollie  schreef op 08-10-2008
Nogmaals excuus, maar die billen....... onvergetelijk.
XXX Ollie



Reacties verbergen