Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Fleur

Datum: 15-01-2009

De meesten van ons hebben een natuurlijke vitrage die zich sluit op het moment dat de prikkels van buitenaf te sterk zijn. Deze zeef behoedt ons voor een overdosis impulsen die anders zouden verblinden en ons uiteindelijk ten onder zou doen gaan. Constante stimulus uit de wereld om ons heen: geluid, muziek, telefoon, werk, sport, familie, vrienden, verwachtingen. Het is slechts een kleine greep uit een lange reeks. Geen wonder dat er zoveel mensen ontsporen.
Fleur bevindt zich weer op het randje. Ze balanceert, valt bijna, hervindt haar evenwicht, en balanceert opnieuw. Op het moment dat ze dreigt te vallen, beroept ze zich op haar glimlach, haar rustige uitstraling, en haar ijzeren wilskracht.
De vitrage, die zich bij zo velen automatisch sluit op de broodnodige momenten dat de prikkels meedogenloos aanvallen, ontbreekt bij Fleur. Haar natuurlijk zeef is te dun en ze voelt zich bloot, naakt en kwetsbaar. Er zijn periodes dat ze zich sterk weet, maar er zijn ook tijden dat de stoten haar raken tot in haar ziel. Fleur troost zich dat de aanval voorbijgaat, maar ze weet ook dat het haar zo toetakelt dat ze vermoeid en verslagen achterblijft. De prikkels van de buitenwereld worden luider, zwaarder, puntiger, en heftiger. Fleur is moe, ze voelt zich op haar veertigste zo oud als haar oma van negentig. Oma is een van de weinigen die meekijkt in haar ziel en haar roerselen  begrijpt. "Wat moet ik toch als u er niet meer bent?" vraagt Fleur zacht.
"De gordijnen sluiten," grapt oma. Fleur glimlacht.




- Reageer op deze column

Mara  schreef op 15-01-2009
Je beschrijft met prachtige envoudige bewoordingen over een onderwerp waar menig mens zich wederom in zal herkennen. Mooi!


een moeder  schreef op 15-01-2009
Prachtig beschreven!


Reacties verbergen