Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Vrijheid

Datum: 29-01-2009

 "Lekker aan het genieten van het nietsdoen?"
"Bevalt je gepensioneerde leventje?"
"Mis je het werken al?"
Rob en ik kijken elkaar bij dit soort vragen niet begrijpend aan.
"Waar heeft men het over...?"
"Missen we iets....?"
Je hoort het vaak. Gepensioneerden die zich afvragen waar ze ooit de tijd vandaan haalden om te werken. Druk, druk, druk. Druk met tuinieren, kranten, koffie drinken, klusjes doen, golven, biljarten, tennissen, oppas opa en oma taken vervullen, enz., enz.
Gelukkig kan deze groep zich goed vermaken, maar gelukkig behoren wij nog niet tot deze groep. We hebben zelfs nog een kleine vijftien jaar te gaan voor we de gezegende gepensioneerde leeftijd hopen te halen. Tot die tijd vullen we onze tijd net als een ander met ... werken. Want de zaak verkocht te hebben betekent niet dat we onze tijd kunnen gaan vullen met tuinieren, kranten, koffie drinken, klusjes doen, golven, biljarten, tennissen, oppas opa en oma taken vervullen, enz., enz. En trouwens, voor dit laatste heb ik de kinderen al lang geleden gewaarschuwd. Ooit word ik graag oma maar ‘werk' oppasoma komt niet op mijn verlanglijstje voor. Nog niet... Ik heb voorlopig genoeg ‘gezorgd'. En met vijf kinderen.... die op hun beurt kinderen krijgen pffff, ik geloof niet dat dit verdere uitleg behoeft.
Met alleen Lynn nog thuis, en niet meer gebonden te zijn aan de vaste tijden van de zaak hebben we meer vrijheid onze tijd anders in te delen. Mijn vroegere praktijk is omgebouwd tot kantoor waar Rob nog steeds bezig is allerlei zaken af te handelen die komen kijken bij het beëindigen van een zaak. En met onze uitgebreide verhuurtaken werken Rob en ik menig uurtje zij aan zij, ieder aan ons eigen ding.
We kunnen vaker naar onze huizen in Oostenrijk waar altijd wel iets te doen is vanwege ons ‘nieuwe' werkgebied. We kunnen ja zeggen op een uitnodiging van vrienden mee te gaan naar Kaapstad (ja Sem en Mirte, nog maar vier weken!) want waar internet is kunnen we ons verhuurwerk blijven uitvoeren. En aankomende zaterdag kunnen we zonder moppers uit de (gewezen) zaak, met onze kinderen een weekje gaan skiën. En dit alles tezamen geeft zoveel ........ rust. Dus als u ons vraagt of ons nieuwe leventje tot nu toe bevalt antwoord ik met volle overtuiging: Ja! Het bevalt ons prima!

Manon.

 




- Reageer op deze column

Jos  schreef op 30-01-2009
Manon,

Een verhaal uit het leven gegrepen Heel herkenbaar ook al was ik geen 50 toen ik stopte.
Maar je vergist je in een ding:Jij/jullie gaan wel degelijk een grotere rol spelen in het leven van de a.s. kleinkinderen, dan je nu zo stellig zegt.
Want het is prachtig en geeft veel positieve energie. Alleen de lusten niet de lasten, is een gezegde dat hier van toepassing is.
We spreken elkaar later wel.



Louis  schreef op 30-01-2009
Hoi Manon,
Ik zeg ook weleens\"hoe heb ik ooit tijd gehad om te werken\".Word nu opgeslokt door de hobby`s.
Het is heerlijk om te doen waar je zin in hebt.
Dat je daar ook veel tijd voor mag krijgen.



ollie  schreef op 29-01-2009
En er ligt toch een bult sneeuw, lekker genieten en natuurlijk rodelen he. Groetjes Pierke en Ollie


hanneke  schreef op 29-01-2009
ik weet wat het is! gepensioneerd zijn is zwaar onderschat.. leuk geschreven!


Frans  schreef op 29-01-2009
leuk om het eens op een positieve manier te benaderen! ik moet nog even, maar vind het nu al minder erg!


lynn  schreef op 29-01-2009
ik vind het ook heel gezellig dat jullie veel thuis zijn hoor! ;)


Reacties verbergen