Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Dialoog in de lift

Datum: 12-02-2009

 De zon staat stralend aan een strakblauwe lucht. We hebben net het sleepliftje gehad, de skietjes uitgedaan, zijn de straat overgestoken, naar de stoeltjeslift geklauterd, door het tourniquet gedraaid en wachten tussen een lesklasje op het volgende stoeltje. Ik krijg van de ski juf de vraag of ik een leerling mee wil nemen, en natuurlijk zeg ik ja. Het jochie stevig vasthoudend worden we door het stoeltje opgetild en even later glijden we langs de berghelling door de lucht omhoog. Ik kijk opzij. Het jochie draagt een helm, een blauw skipak, en op zijn skietjes staat met grote letters: Peter- Paul.
"Ben je Nederlands of Duits?" vraag ik.
"Nederlands.." antwoordt Peter- Paul met een rollende r.
"Heb je een leuke skiklas?"
"Nee, alleen maar Duitse kinderen, helemaal niet leuk," pruilt Peter- Paul.
"Goh wat vervelend." Peter- Paul knikt heftig.
"Vorig jaar gingen we in de krokusvakantie, toen waren er vriendjes mee en was het veel leuker."
"Heb je geen zusje of broertje?" Peter- Paul trekt een pruillip.
"Een hele stomme zus die me altijd plaagt. En er zijn vrienden van mijn ouders mee met een jongetje van vier die al mijn auto`s afpakt. Ik vind ze allemaal stom."
"Eigenlijk ben je dus echt heel zielig." Peter-Paul knikt.
"Mijn zus wordt altijd voorgetrokken. Dan trekt ze een pruillipje en krijgt ze weer haar zin," klaagt Peter- Paul terwijl de r`s zijn mond uit rollen.
"Wat een zielig jongetje ben jij. En dan moet je ook nog hier in het zonnetje en in de lift zitten en straks skiën." Mijn sarcasme gaat geheel aan Peter-Paul voorbij.
"Ja, en mijn zus kreeg een veel groter cadeau dan ik met haar verjaardag," jammert Peter-Paul.
"Wat oneerlijk.."
"Weet je wat ik kreeg voor mijn achtste verjaardag?" Hij kijkt me van opzij aan.
"Nou..?"
"Een Nintendo (een reeks getallen rolt erachteraan)."
"Dat lijkt me geen onaardig cadeau."
"Het was maar duizend euro, veel minder dan wat mijn zus kreeg. Zij krijgt altijd meer," mokt Peter-Paul.
"Weet je Peter-Paul? Jij bent echt een heel zielig jongetje, ik heb medelijden met je."
Peter-Paul kijkt verbaasd op.
"Hoe weet jij mijn naam? Ken je mijn ouders?"
"Nee Peter-Paul. Er zijn mensen die gewoon alles weten."
"Hum? Ben jij dan zo slim?" Ik knik, terwijl ik de beugel waar onze skietje oprustten omhoog draai. Ik til Peter-Paul een stukje op en we glijden langzaam op onze skietjes het heuveltje af. Ik lever Peter-Paul, met grote opluchting, weer af bij zijn juf en Peter-Paul kijkt met iets van bewondering naar me op.
"Jeetje, " zucht hij. "Jij bent écht slim!"

Manon.




- Reageer op deze column

Klaas-Jan  schreef op 12-02-2009
Een ouder leeft zijn kind voor, niet meer of minder. Goed geschreven.


een moeder  schreef op 11-02-2009
W?t een verwend nest waar slechts de ouders debet aan zijn.


Reacties verbergen