Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Bij kop en kont

Datum: 11-06-2009

 Ook al kom ik bij sommigen als de rust zelve over, geduld is niet mijn sterkste kant. Als ik iets in mijn kop heb, heb ik het niet in mijn kont, zoals men dat zo mooi zegt.
Zo ook met de schattige gordijntjes die ik had gemaakt om voor de nieuwe dakramen te hangen op de vide in Chalet Xieje. Het ruitjespatroon paste exact bij de kussens en andere gordijntjes en ik zag ze als het ware al hangen. Ik had alle voorbereidingen getroffen en mijn liefste gepusht de juiste maat stangen aan te schaffen, zodat we alles ter plekke bij elkaar zouden hebben en hij niet één excuus zou kunnen bedenken om het bevestigen van de gordijnroede uit te stellen.
Eenmaal in Xieje haalde ik demonstratief de gordijnroede met gordijn te voorschijn, zonder mijn liefste ook maar de kans te geven eerst een ander klusje uit te voeren. Ik bevond me al op de vide toen Rob van beneden omhoog blikte en in een oogopslag doorhad wat ik nog niet had gezien.
"Dat wordt niets Manon, de stangetjes zijn te kort." Mijn liefste draaide zich om, al geheel verdiept in zijn volgende klus; de dvd speler die moest worden aangesloten. Ik zuchtte. Ik overzag de dakramen en de stof in mijn handen en was vastbesloten. Dit moest en zou vandaag hangen. Hoe loste ik dit op?
Ik liep twee trappen af naar beneden en opende Rob`s Heilige kast op Verboden terrein. Ik vond stevig draad, een kleine hamer en korte spijkertjes met een mooie koperen kop. Uit mijn Naaigereibox haalde ik een grote veiligheidsspeld en een schaar. Ik sloop langs een geheel in concentratie verkerende Rob. Ik wist uit ervaring: geen vraag of opmerking zou hij horen, niet merken dat ik zou vallen als ik viel. Maar ik wist ook dat bij de eerste de beste hamerslag van mijn kant, zijn aandacht mij geheel zou toebehoren. Ik reeg met de veiligheidsspeld het draad door de tunneltjes van de stof en knipte het op maat. Ik pakte de hamer, frunnikte het spijkertje door de stof en draad en sloeg......
In geen seconde tijd had ik alle aandacht. Wantrouwend blikte mijn schat omhoog, maar toen die de mijne kruiste hield hij zich aarzelend in. Waarschijnlijk was het de combinatie van de afstand van de kamervloer naar de vide die de fijnere uitvoering van dit werkje aan het oog onttrok, en mijn wat ik in mijn kop heb zit niet in mijn kont blik, wat mijn liefste deed besluiten mij mijn gang te laten gaan. Ik timmerde dat het een lieve lust was en nog geen kwartier later bekeek ik mijn gordijntjes. Ik liep de trap af en dwong Rob mijn werk te bekijken. Mijn liefste keek omhoog, glimlachte liefjes en mompelde braaf: "Wat heb ik toch een allround wijf....." Ik glimlachte aarzelend terug en antwoordde weifelend:
"Mwah.... Als we de roedes nou ruilen.... Tot die tijd hangt het best mooi. Toch?"

Manon.




- Reageer op deze column

5  schreef op 26-03-2010
DZOcDT gvzqwrvjovef, [url=http://fqgjfsxkbdto.com/]fqgjfsxkbdto[/url], [link=http://kccttuefzxtp.com/]kccttuefzxtp[/link], http://dlwecvheyzpv.com/


Louis  schreef op 13-06-2009
Als ik het goed kan zien,zijn de roetjes maar aan
??n kant tekort.Het was toch wel redelijk goed opgemeten Manon.Je weet ook overal `n leuk verhaal van te maken.Groetjes.



ollie  schreef op 11-06-2009
leuke gordijntjes voor de nieuwe raampjes.


Klaas-Jan  schreef op 11-06-2009
Ik kan me geheel inleven in Rob... Vrouwen en een hamer.... Niet aan beginnen...


Linda  schreef op 11-06-2009
Prachtig gelukt hoor! De dakramen zijn dus naar tevredenheid!?


Reacties verbergen