Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Wat iedere ouder kan gebeuren

Datum: 23-07-2009

 We hoorden van het bestaan van het meisje op die mooie zomerse woensdag middag vorige week. Met de schilder en zijn vrouw zaten we op het zonovergoten terras van Chalet Xieje aan een fles Oostenrijkse rode wijn, toen een politiehelikopter in grote en kleine cirkels boven het dorp Königsleiten vloog. We stonden nog naar de lucht te turen toen een politiemotor voor het Chalet langsreed en achter de huizen een rondje maakte om weer te verdwijnen. Niet lang daarna kwam een tiental mensen aangelopen, mannen vrouwen en kinderen die zich recht voor Chalet Xieje, bij de ingang van het bos opsplitsten in groepjes van twee. Een man en een vrouw kwamen naar ons toe en vroegen of we een meisje van tien, met een donkere huid en donker haar hadden gezien. Bij navraag bleek dit meisje vermist, al acht uur lang had geen mens haar gezien. De vrouw vertelde.
Aan een vroeg ontbijt kreeg het meisje onenigheid met haar ouders, over een broodje wat ze niet at of een glas jus d'orange wat ze niet dronk. Ze kregen woorden en het meisje was boos naar haar kamer gegaan. De vrouw die voor me stond begreep de ouders niet. Je maakt een kind toch duidelijk dat het hier in de bergen niet weg moet lopen? Je maakt toch geen ruzie met een kind om een ontbijt? Ik keek de vrouw niet begrijpend aan. Ze was vast geen moeder.
Het hele dorp was in rep en roer. Drie helikopters werden ingeschakeld, politie kwam in grote getale, vakantiegangers van het ganse dorp deden mee aan de zoektocht. Ieder zat in angst om wat het meisje overkomen zou kunnen zijn. Theorieën van allerlei kanten werden bekeken en hadden één ding gemeen. Angst. Iedere ouder zag eigen nachtmerrie uitkomen, ieder kind werd stevig gewaarschuwd. Het hele dorp werd één.
Tegen zessen, hoorden we de kreet: "Dass Mädchen ist gefunden! Sie ist gefunden!..."
Een zucht van verlichting klonk. Handen werden ineengeslagen, spanning viel van de schouders. Het was nog onduidelijk wat er was gebeurd, maar het meisje was gevonden.
De volgende dag hoorden we het hele verhaal. Het vermiste meisje was zo boos geweest dat ze zonder iets te zeggen een vriendinnetje had opgezocht waar ze al een aantal keren zo leuk mee had gespeeld op de kinderanimatie. Ze bevestigde de vraag of haar ouders wisten waar ze was en nee de vriendinnen hadden geen zin mee te gaan om een bergwandeling te maken. De meisjes bleven thuis.
Zo kwamen de ouders van het vriendinnetje tegen zessen terug en troffen het dorp in rep en roer. Snel togen ze naar hun appartement waar hun vermoeden bevestigd werd. De vriendinnen zaten braaf voor de televisie.
Natuurlijk sprak het grootste deel van het dorp er schande van.

Manon.




- Reageer op deze column

Mara  schreef op 24-07-2009
Jeetje, het zal je als ouder gebeuren!


Klaas-Jan  schreef op 24-07-2009
Dit zal nog een aardig staartje hebben gekregen, voor het meisje en de ouders. Om over de financiele staart maar niet te spreken.


Linet  schreef op 24-07-2009
Genoeg te beleven in Koningsleiten!!
Ik zou nog even blijven.
Groeten en veel plezier en schrijfinspiratie nog.




Reacties verbergen