Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Fietsterreur

Datum: 30-07-2009

 Vindt u ons nederige fietsland ook zo veranderd? Ik denk nog wel eens met weemoed terug aan vroeger. Toen wij nog gemoedereerd en op ons gemak genietend van natuur en vogelgeluiden op rustige fietspaden fietsten. Dit rustige beeld maakt al jaren een verschuiving door, een jaar of wat geleden beginnend met de oprukkende racefiets.
Op de rustige zondagmorgen wilden wij nog wel eens een fietstochtje door het duin maken met onze toen nog kleine kinderen. Al snel werden we links en rechts ingehaald door grote groepen wielrenners, meest mannen. Onder aanzwellend stemgeluid tot octaaf geschreeuw (wie zegt dat slechts vrouwen wat te vertellen hebben nodig ik hierbij uit) brulde ik herhaaldelijk angstig: ‘Lynn kijk uit! Fietser Sem! Remco voor je kijken! Zoey niet zo slingeren! Arjan pas op!" Als we thuis kwamen was ik schor en opgelucht tegelijk, ons kroost was ongedeerd gebleven.
Gelukkig hoef ik al sinds een aantal jaren nog slechts te letten op mezelf, want de wielrenners kregen er een grote concurrent bij: vrouwen en mannen in de respectabele leeftijdsgroep. Met een ontspannen glimlach om de lippen onder hun grijze permanentje of kalend hoofd haalden ze me met verbazingwekkend gemak in.
Intussen heeft mijn moeder er een, haar vriendin heeft er een, de 65 + fietsclub heeft er een, Hotelplan verhuurd ze bij het arrangement, bij het verhuurbedrijf op Terschelling en Texel zijn ze niet aan te slepen. In een paar jaar tijd zijn de fietspaden ingenomen door de E-bikers!
Al zo`n jaar of vijf terug opperde mijn liefste nadat ik na een fietstocht altijd leed aan pijnlijke knieën: "Koop er toch een!" Maar geen donkere haar op mijn hoofd die er aan dacht. Voor dit persoontje geen oude l...en fiets. Ik was nog veel te jong, dan fietste ik nog liever niet!
Maar dit voorjaar, ik fietste nagenoeg niet meer, ging ineens de knop om. Ik wilde weer fietsen, pijnloos, lekker met de wind door mijn haren, en het liefst met die wind in mijn rug.
Ik struinde het internet af, ging op zoek naar een sportief ogende tweewieler en ben bezweken. Moeiteloos race ik nu (bijna) pijnloos (de zadelpijn blijft) op mijn gazelle, en fiets ik zwoegende over het stuur gebogen fietsers voorbij. Altijd met de wind in mijn rug en steevast met een glimlach van oor tot oor, onder mijn nog steeds donker ogende haar. Voor een ieder die nog twijfelt in ons meestal zo windrijke land: de E-bike is voor oud én jong een heerlijkheid!

Manon




- Reageer op deze column

ollie  schreef op 08-08-2009
je kan er ook zo gemakkelijk een heuvel mee op, en een hijgende schoonzus mee opduwen. ideaal hoor, als ik straks ook moeite krijg komt er zeker een.
groetjes ollie.



Linda  schreef op 30-07-2009
Heel herkenbaar!! Alleen die E-bike niet dan he, daar ben ik echt nog te jong voor. ;-)


Louis  schreef op 30-07-2009
Heb jaren `n racefiets gehad.Nu ben ik toe aan `n echte ouwe l.. fiets.Eentje met `n electrische motor.Dat wordt pas genieten en ik ga met de tijd mee.


Reacties verbergen