Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Moraalridders

Datum: 15-10-2009

 Het strand is leeg. De strand huisjes zijn weg, het paviljoen is afgebroken, de toeristen zijn op een enkeling na naar vaderland en huis teruggekeerd. Ik loop met de wind in mijn rug langs de vloedlijn op het Noord-hollandse strand in noordelijke richting. Sem loopt naast me, zijn voetstappen breken ontelbare schelpjes.
"Hoe denk jij eigenlijk over alle ontstane commotie omtrent prins Willem Alexander mam?" Ik kijk op naar mijn zoon van wie zijn schouder ver boven de mijne uitsteekt. Ik geniet van dit wandelen, van de discussies met hem en het filosoferen over tal van zaken. Ik haal mijn schouders op en antwoord: "Ik weet het fijne er niet van, heb me te weinig verdiept in de ware achtergronden, maar de partijen die erbij betrokken zijn werpen argumenten op die zeker wrevel opwekken."
Sem knikt vol overgave. "Ik vind het belachelijk! Ten eerste is Mozambique een land met een zeer dunne bevolkingsdichtheid. In de verre geschiedenis heeft dit land niet anders dan geleden onder het kolonialisme. Daarna is het land verscheurd door burgeroorlogen waarin de mensen stierven van armoede. Bij het lot van de bevolking keek men de andere kant op, wij westerlingen lieten ze creperen en sterven. Nu komt een integer en sympathiek persoon als Willem Alexander in beeld, die nota bene bekend staat om zijn enorme inzet voor o.a. schoon water en zijn grote liefde voor Zuid-Afrika, en ineens werpen zich van alle kanten moraalridders op." Sem is luider gaan praten, zijn ogen schitteren van verontwaardiging. Hij springt weg voor een golf die bijna zijn schoenen raakt terwijl hij onafgebroken doorpraat.
"Mam, ze praten over omkoping van een bevolking waar niemand ooit een reet omgaf. Er staat nu een school, een ziekenhuis, en er wordt de bevolking werkgelegenheid geboden. Er wordt kennis en geld gebracht. Niet alleen door onze toekomstige koning, ook door anderen. En inderdaad, er worden een aantal duinvilla`s in die enorme uitgestrekte kustlijn gebouwd. Hoe kunnen al die partijen waarvan geen hond ooit naar de arme kindertjes in dit land heeft omgekeken zich ineens zo tegen deze goede bedoelingen van Prins Willem en anderen keren? Omdat ze hun geld uitgeven aan een aantal duinvilla`s die ze kustlijnvervuiling noemen?" Sem valt stil, kijkt naar de zee, het strand en de duinen. Ik volg zijn blik. Achter de duinen rijzen een aantal grote, grauwe en grijze betonblokken op.

Manon.




- Reageer op deze column

Jos  schreef op 16-10-2009
Sem,
Ik ben het volledig met je eens. Goed dat Alex dat ook vindt.



Klaas-Jan  schreef op 15-10-2009
Sem geeft een heldere kijk op de gang van zaken, niets tegen in te brengen.


Reacties verbergen