Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Net geen Idol.

Datum: 22-10-2009

Jim Bakkum, wie heeft inmiddels niet van hem gehoord, ontlokt bij velen kritieken als: hij kan niet zingen, een monotoon stemgeluid. Deze kreten echter beïnvloeden mijn blije gevoel voor hem allerminst.
In de allereerste aflevering van het Programma Idols, inmiddels alweer zeven jaar geleden betekende hij veel meer voor mij dan een tiener die vocht om een plaatsje als Idol. Voor mij belichaamde Jim een zaterdagavond gezonde vervoering in plaats van de spanning omtrent ziekte, zeer, angst en dood. Een paar uur per week kon ik me totaal overgeven aan een gevoel van het heerlijke ‘gewone' leven. Met een opwinding alsof ik een beetje zijn moeder was zat ik met kromme tenen bij een valse noot en juichte ik met de kinderen mee bij voldoende stemmen. ‘Onze Jim', won net niet, maar voor ons was hij dé held.
Als klein jochie kwam Jim vele malen bij ons over de vloer. Hij zat op de plaatselijke toneelvereniging de Hanswijkertjes  met Zoey, en speelde, danste en zong de sterren van de hemel. Hij zat in de klas bij Sem en kwam een periode regelmatig met Sem mee naar huis, vooral als Jim wist dat ook Zoey en Lynn thuis waren. Met Sem en de meiden, werden de grappigste toneelstukjes, verkleedpartijen en tragedies opgevoerd. De vriendinnen van Zoey en Lynn deden ook naar hartenlust mee en we zijn van de nodige films en foto`s in bezit waar ons de tranen van over de wangen lopen. Er werd ooit een kerstspel door ze opgevoerd waarbij ons toenmalig logeetje: baby Esmee*, tot kerstkindje werd gedoopt. Het stukje film is nog steeds een vrolijke tranentrekker.
Sem en Jim werden ouder en Sem vooral stoerder. Sem onttrok zich aan alles wat met meidenspel te maken had en ook aan Jim. Jim kwam nog een enkele keer mee, tot Sem op de middelbare school manhaftige vrienden maakte. De vriendschap tussen Sem en Jim bloedde dood, tot groot verdriet van de rest van ons gezin.
We blijven gelukkig op de hoogte van Jim`s wel en wee. Zoey is namelijk nog steeds bevriend met Jim`s broer Danny, waardoor ze regelmatig wordt meegevraagd naar musical`s en andere optredens van Jim. Een toegevoegd gegeven voor mij is, dat Jim als ambassadeur aan de stichting Opkikker is verbonden. De stichting die werd opgericht naar aanleiding van mijn aan leukemie gestorven neefje. En zo is daarmee weer een cirkel rond. Jim, van alle achtergronden niets afwetend, behelst voor mij zoveel meer dan slechts een jongen die net geen Idol werd.

*Esmee is de dochter van de zus van het neefje, aan wie de stichting opkikker zijn oorsprong kent.

Wilt u stichting opkikker steunen? Ga om donateur te worden naar: http://www.opkikker.nl/view.cfm?page_id=5667  

Manon.

 




- Reageer op deze column

Angela  schreef op 29-10-2009
En toevallig ben ik ?cht fan van Jim. Als je hem ziet xxxxxxxxxxxx


Reacties verbergen