Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Duidtje: Manon

Datum: 13-11-2009

Met een zekerheid en vloeiende woorden schrijft ze me een slecht bericht. Mijn hart slaat een slag over als ik begrijp wat haar vraag behelst. Mijn handen zijn klam en er gaat een rilling door me heen. Haar vraag is simpel, de grondslag van haar vraag gaat door merg en been. Ik help haar, geen enkele twijfel, maar is mijn luchtige manier van schrijven dan wel op haar plaats op haar website?

Ze is zo'n mooie vrouw, misschien nu wat bleek doch sterk en ze straalt een enorme rust uit. De eerste woorden die ik van haar las, zo herkenbaar en melodieus in elkaar passend maakte me nieuwsgierig naar meer van haar geschreven woord. Verscholen achter een immense hoed, was het gissen naar wie Manon was. Na de eerste ontmoeting was daar een bijzondere aantrekking die zich eigenlijk niet in woorden (die we beide zo graag produceren) vangen liet.

Ik ben zo enorm geboeid door haar kracht, inlevingsvermogen en de positieve manier waarop ze in het leven staat, dat ik haar biografische boek (Andere ogen, bedrog) in één adem heb uitgelezen. Het gaf me het gevoel van onbevangenheid. ‘Even een kijkje nemen in haar leven' terwijl ik weet dat het zo makkelijk niet is geweest. Die verworvenheid is van haar. En hoe trots ben ik dat ze mij vraagt de tijdelijke leegte op haar website te vullen.

Deze stilte en leegte hier is nu een oorverdovend lawaai in haar eigen leven. Er formuleren zich honderden vragen in mijn brein, doch blijven steken in de voorholte van mijn mond. Ze beantwoordt mijn vragen, zonder dat ik de woorden heb gesproken. Zij kan troostende woorden spreken en een ieder laten berusten, terwijl er vertwijfeling ronddwaalt in haar eigen brein. Dat is haar verworvenheid.

Die verworvenheid maakt haar zo sterk en geven haar de troost en steun die ze zo verschrikkelijk verdient en nu op dit moment ook zo nodig heeft. Lieve Manon, vanaf jouw plekje, straalt de zon voor jou en blijf ik de zonnestralen vangen totdat je hier weer bent.

Heel veel liefs,
Duidtje

Teveel eer, teveel emotie. Met tranen las ik Duidtje`s mooie woorden. 
Duidtje neemt het column schrijven voor onbepaalde tijd van me over, met haar leuke grappige en gekke schrijfsels. Schrijfsels die door moeten gaan, die het leven kleur en zon geven. De zon die ik zo hard nodig heb. Niet bang zijn dus Duidtje om leuk te schrijven nu, ik put er slechts kracht uit. Het leven gaat door, het lachen gaat door, de humor gaat door. Waar zou ik, waar zou mijn familie zijn zonder humor? De humor slaat ons erdoor heen, steeds weer opnieuw.
Voor een ieder die wil weten hoe het mij gaat plaats ik mijn van me afgeschreven schrijfsels, onder Ander schrijfsel Tussen angst en hoop. En ik wil iedere lezer  vragen om me veel positieve energie, licht en alle zonnestralen te sturen die hij op kan vangen. Dan ga ik er zeker komen.

Manon.   

 

 




- Reageer op deze column

Bert  schreef op 07-12-2009
Heel mooi geschreven Duidtje. Respect!


Linda Grit  schreef op 01-12-2009
Lieve Duidtje,

Wat knap en dapper dat je gaat proberen Manon\'s leegte op te vullen. Het zal misschien soms moeilijk zijn, maar ik weet aan je schrijfwijze te lezen dat je het kan.

Lieve Manon,

Ook ons bereikte het bericht wat jullie overkomt. Heel veel sterkte, en als het kon, plukte ik de zon voor zoveel mogelijk kracht en energie om jou er bovenop te helpen... Kop op, je kan het!

Liefs,

Linda



Anna  schreef op 01-12-2009
Beste Duidtje,

Dank voor wat je voor \"onze\"Manon doet.
Wat heb je prachtig over haar peroonlijkheid kunnen \"duiden\".
We sturen al onze zonnestralen naar haar toe en hopen , dat ze daardoor verwarmd wordt en de kilte van \"het zijn \" in deze onzekere dagen ,daarmee kan verjagen....



Lynn  schreef op 30-11-2009
ik weet even niet hoe ik moet reageren. Heel mooi verwoord.


Jos Tervoort  schreef op 27-11-2009
Beste Duidtje,

Je had dit niet beter kunnen verwoorden.
Elke zin, elk woord, elke letter is treffend.
Met bewondering je reactie gelezen.
Ga zo nog even door in deze moeilijke tijd voor Manon.



Mara  schreef op 27-11-2009
Ik heb er even geen woorden voor.........


Reacties verbergen