Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Duidtje: Nog één nachtje slapen...

Datum: 10-12-2009

Magisch was vroeger die laatste dag voordat je verjaarde. Ik kon er de hele dag mee bezig zijn. De laatste keer dat ik op deze leeftijd, mijn tanden poets, boterham eet, naar school ga, oma bel en alle andere dagelijkse dingen die mijn pad op die dag passeerde. Tijdens die laatste nacht waren de kledingkeuze en wie er allemaal komen gingen de onderwerpen die mijn gedachten terroriseerden.

En dan word je wakker en je voelt je eigenlijk minder opgewonden dan gister. Ik herinner me die anticlimax van het echt jarig zijn en de verwondering dat er niets wezenlijks verandert. Geen bepaald gevoel of blijere stemming, niet een vorm van roze wolk of zelfs maar een loopje waaraan je kon zien dat ik jarig was. En ik wilde zo graag dat iedereen kon zien dat ik jarig was, zonder daar een zelfgemaakt hoedje voor op te hoeven zetten.

Alleen mijn broer kon me even de euforie laten voelen van het jarig zijn. Ik ben nog nooit alleen jarig geweest, mijn tweeling broer vierde altijd mee. Hij werd even oud, was net zo nerveus en melde mij in alle vroegte met zijn heerlijke grijns dat ik hem mocht feliciteren. Dan plantte hij verlegen een kus op mijn wang en liet zijn lege handen zien. We gaven elkaar nooit een cadeautje. We wilden beiden hetzelfde en we vonden het onzin om elkaar een platenbon van fl. 10, - te geven, dus lieten dat achterwege.

Al jaren verzuimen we nu elkaars verjaardag. Natuurlijk nog altijd die verlegen kus, nu in de vorm van een sms, maar het gezamenlijk vieren is er niet meer bij. We kiezen altijd dezelfde datum om de verjaardag te vieren, dat heb je nu eenmaal met tweelingen, waardoor onze ouders met hun partners een druk bezette agenda hebben die dag. Toch zijn we nog steeds samen jarig, al viert hij het elders. De saamhorigheid van vroeger en die heerlijke herinnering is mijn cadeautje die hij me onzichtbaar elk jaar opnieuw weer geeft.

En vandaag is het weer die magische dag. De voorbode op de anticlimax van het echt jarig zijn. Zal ik morgen wakker worden met een permanente grijns en een loopje waaraan iedereen ziet dat ik jarig ben. Zal de hemel roze kleuren, wereldwijd de vrede uitbreken en de zon hoog aan de hemel staan?
Nog één nachtje slapen.....ik ben hoopvol...

Duidtje

 




- Reageer op deze column

Linda  schreef op 10-12-2009
Hahahaha, hoe herkenbaar (op het tweelingding na dan, dat heb ik niet)!


Linda  schreef op 10-12-2009
Oh, en natuurlijk gefeliciteerd!!


Mara  schreef op 10-12-2009
Gefeliciteerd met je verjaardag! ik vind het geweldig dat je manon nu zo goed vervangt! Ik lees je met plezier :)


Manon  schreef op 09-12-2009
Lieve Duidtje ik wens je een heel fijne verjaardag en dat er nog veel schrijfinspiratie met mooie gekke en fantasierijke schrijfsels mogen komen! dikke zoen! x


Reacties verbergen