Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Een dun laagje ijs

Datum: 14-01-2010

 Het laagje ijs is nog dun. Op sommige plekken dikker dan op andere. Op het nieuws zie ik hoe er met man en macht een baan op het meer sneeuwvrij wordt gemaakt om de fervente schaatser zijn hobby te kunnen laten uitvoeren. Al ben ik in het waterrijke West-Friesland met schaatsen opgegroeid, het kan mij niet meer bekoren. Ik ben veel te bang dat ik val op die keiharde massa. Terwijl de sneeuw in het westen in grote vlokken naar beneden dwarrelt en in het oosten de schaatsmarathon is begonnen moet ik nodig aan het werk. Laatste mailing naar huurders sturen, nieuwe aanvragen beantwoorden en aanpassingen in boekingen uitvoeren. Het gaat me allemaal weer prima af, slechts de overgang van het Nederlands naar het Duits geeft concentratieproblemen. Mijn conceptenmap komt me uitermate goed van pas in deze periode waarin ik van de narcose, operatie, en alle narigheid herstel.
Ik sta versteld van mezelf. Ik volg trouw de aanwijzingen op van de fysiotherapeute en voer drie maal daags mijn oefeningen uit om mijn arm (en) zo snel mogelijk hun mobiliteit terug te geven. Iedere dag naar buiten voor een flinke wandeling werkt verslavend! Mijn conditie is terug op het punt waar die was, misschien zelfs nog beter. Het buiten zijn is een heerlijk ontspannende inspanning. En met de winterse sneeuw is de natuur een plaatje!
`s Avonds tegen achten gaan mijn kleren uit en mijn pyjama aan. De zachte stof tegen mijn lijf voelt weldadig en met een voldane zucht vlij ik me languit op de bank. Ik heb in tijden niet zoveel televisie gekeken.
Hoe ongeloofwaardig het misschien voor velen klinkt: het borstloos door het leven gaan gaat me goed af. Liever borstloos dan ... juist. Ik kan het goed relativeren. Het nieuwe surrogaat bh`je doet uitermate goed zijn werk onder mijn nieuwe kleding, mijn halslijn is mooi en ik bekijk trots mijn spiegelbeeld. Een buitenstaander ziet niets!
Waar ik het meeste moeite mee heb is opnieuw het vertrouwen in mijn lichaam terug te winnen. De angst dat er misschien toch..... Daar moet ik mee leren omgaan, dit ombuigen naar iets waar ik wat mee kan. En ja, hoe doe je dat?
Sommige dagen gaat het goed, andere zelfs fantastisch. Dan denk ik er bijna niet aan en heb ik enorm veel plezier met bijvoorbeeld de grote fantasie in de columns van Duidtje. Ook zijn er dagen dat ik emotioneel ben en zomaar weer moet huilen. Ik laat het maar toe zoals de natuur zijn dagelijkse gang gaat. Het laagje is nog dun. Op sommige dagen dikker dan op andere. 

Manon.




- Reageer op deze column

13  schreef op 27-10-2011
jq1DQv nqwpbwlwdkzl


13  schreef op 27-10-2011
28gOXx , [url=http://jxoqxysdvnai.com/]jxoqxysdvnai[/url], [link=http://uvofyrqxsada.com/]uvofyrqxsada[/link], http://mtrvynqfaizu.com/


13  schreef op 26-10-2011
Wow, your post makes mine look febele. More power to you!


Linda Grit  schreef op 10-01-2010
Wat een prachtige column Manon. Ongelofelijk hoe je je er doorheen slaat, maar neem ook de tijd om te verwerken. Het huilen hoort erbij denk ik. Heb ik ook, alleen heten het bij mij kraamtranen. Maar het gevoel van \'zomaar\' kunnen huilen kan ik maar even al te goed begrijpen.

Liefs,

Linda



Bennie  schreef op 08-01-2010
Mooi beschreven. Respect en lieve groeten (ook van Toos)


Bert  schreef op 08-01-2010
Ik onderstreep de woorden van Bennie (hoe virtueel is hij eigenlijk?)


Sem & Mirte  schreef op 07-01-2010
Heel erg trots op onze (schoon)moeder! Er zijn veel mensen die aan jouw kracht en positiviteit een voorbeeld kunnen nemen. XX!


mams  schreef op 07-01-2010
De chaos in mijn leven is weer overgewaaid.
we gaan er weer tegenaan.Ik ben eveneens trots op mijn dochter .hoe je dit verwerkt en evengoed je emoties laat gaan Ga zo door meisje.,



Reacties verbergen