Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Een eenzaam eiland

Datum: 25-03-2010

Hoe komt het toch dat als je een vrij zeldzaam automerk hebt gekocht je er ineens veel meer van op de weg ziet rijden dan voorheen? Hoe komt het toch dat je als je te maken krijgt met een specifiek iets; fantastische reis naar een ver oord, weekendje weg naar dat ene leuke hotelletje, ziekte of zeer, je ineens allerlei mensen tegenkomt die all have been there?
Op ongeveer zo`n zelfde wijze hoor ik de laatste tijd, via via en door middel van ‘toevallige ontmoetingen', dat er in mijn indirecte omgeving meerdere vrouwen al enkele decennia rondlopen zonder borst, waarbij destijds bestraling of chemo achterwege bleef, simpelweg omdat deze therapie nog niet tot de standaard behandeling behoorde. Ik sprak een vrouw die ik al twintig jaar ken en die al dertig jaar trots en borstloos door het leven gaat waarvan ik het nooit heb geweten. Deze vrouwen zijn mijn helden, ik trek me eraan op, zij zijn mijn voorbeeld, zij zijn mijn toekomst.
Ik ben een apart en eigenwijs geval. Zo sta ik tenminste te boek bij mijn specialisten, en misschien ook bij kankerpatiënten die met overtuiging het reguliere circuit doorlopen.
Mijn antennes slaan uit, ik kan er echt niets aan doen, bij alle goed bedoelde adviezen van de oncologen en bij de tegenwoordig bijna doorsnee voorgeschreven behandelingen bij borstkanker: Een borstbesparende operatie als het even kan, gevolgd door bestraling alsof het de omringende huid niet verbrand, een al dan niet preventief Chemo kuurtje alsof er geen bijwerking aan vast kleeft, en de hormoontherapie alsof de aanzienlijke bijwerkingen zoals bijvoorbeeld osteoporose (botontkalking) maar bijzaak is.
Ik twijfel absoluut niet aan de gekwalificeerde reguliere kennis, maar tijdens gesprekken met de oncologen c.q. chirurgen hoor ik vooral de onuitgesproken woorden, lees ik in hun folders de ongeschreven zinnen, en zet ik kritische kanttekeningen bij de voorgeschotelde statistieken.
Ik heb me al googelend aan alle kanten ingelezen over de tot stand komende statistieken en geadviseerde behandelingen, waarin ik tijd en plaats meenam. En des te meer ik me inlees des te meer steunt  me dit in mijn overtuiging dat ik door kritisch te zijn en niet alles te geloven wat men zegt, ik de voor mij enige juiste koers vaar. Aan en in mijn lijf geen toxische behandeling. Ik durf namelijk te beweren dat er behoorlijk gemanipuleerd wordt met statistieken en dat dit veelal te maken heeft met macht, geld, politiek, en zorgverzekeraars.
Ik ben altijd al een voorstander geweest van een goede samensmelting tussen de reguliere en de alternatieve gezondheidszorg. Het een kan voor mij niet zonder het ander. Veelzeggend vind ik ook de mentaliteit van de reguliere gezondheidszorg: zij weerspiegelt de alternatieve zorg het liefst als kwakzalverij terwijl de ‘goede' alternatieve artsen de reguliere zorg als onontbeerlijk  beschouwt.
Respect op kunnen brengen voor een andere of tegengestelde denkwijze, of het nou om vriendschap gaat, op politiek, of op medisch vlak is, is voor mij de graadmeter geworden voor waar- en onwaarheid.
Door te kiezen voor een niet toxische behandelwijze houdt het volgende mij meer dan bezig: Mijn respect voor vrouwen die kiezen voor een toxische behandeling is groot. Maar hoe is dat andersom?
Ik besef terdege dat ik me door mijn gedachtegoed op een eiland plaats. Een eenzaam eiland.

Manon.

Wilt u hierop reageren maar niet openbaar?
Stuur een reactie of mail naar pen@manon-schrijft.nl.  Ik wissel graag met een ieder van gedachten.

Ieder die direct of indirect te maken krijgt met kanker zou ik aanraden het volgende artikel te lezen. En met alle respect: doe ermee wat goed voelt en wat goed lijkt. Dat is voor een ieder de beste keuze.




- Reageer op deze column

22  schreef op 31-05-2012
DrqXpH , [url=http://lavloanfyaqh.com/]lavloanfyaqh[/url], [link=http://kagrnkzdgxfg.com/]kagrnkzdgxfg[/link], http://zavxclaqevdc.com/


22  schreef op 30-05-2012
o5HUcl bsyxvlzhnrxa


22  schreef op 29-05-2012
Wat raar idd, bij mij in Eindhoven word deze opdracht heel sterk gpeoepkld aan een van tevoren gekozen ruimte, en MOET het niet alleen een serie zijn, maar moet het zelfs zo\'n sterke serie zijn, dat wanneer je 1 van de 6 foto\'s weglaat, de toeschouwer het gevoel moet hebben iets te missen. Welk idee heb jijzelf bij zo\'n verschillende uitleg van een zo belangrijke opdracht binnen het eerste half jaar? Het wordt zelfs gezegd de belangrijkste opdracht van het eerste halfjaar.


22  schreef op 29-05-2012
ttq0Ca nphqswbbkdyb


22  schreef op 29-05-2012
Y1ghUr , [url=http://yvrlhhylpzuv.com/]yvrlhhylpzuv[/url], [link=http://sbpamisrgrqp.com/]sbpamisrgrqp[/link], http://wyyijpjupysv.com/


Linda  schreef op 29-03-2010
Ik geef je groot gelijk. Wij zweren al jaren bij alternatieve geneeswijzen als homeopatie en osteopatie. Helaas is het in NL nog steeds een strijd om dat soort behandelingen vergoed te zijn. Met kanker hebben wij dan (gelukkig) geen ervaring, maar ik ben er van overtuigd dat ook daar een alternatieve oplossing voor is.

Liefs,

Linda



lynn  schreef op 25-03-2010
lieve mam,
ik ben heel trots op je en ik hou van je :)
ik ben van mening dat je op de juiste manier je beslissingen hebt genomen en sta 100% achter je!
kus!



Reacties verbergen