Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Lente

Datum: 20-05-2010

 We zijn laat vanmorgen. Pas om half tien zitten we aan een gezond ontbijt bestaande uit een yoghurt met fruit en een glas uitgeperste vitamines. We kijken de tuin in waar de zon zich aarzelend laat zien. Onze tuin lijkt de keukenhof wel in het klein. Alles groeit en bloeit in wit, paars, rood en geel. Ik kan me niet heugen dat we door de kou zo weinig buiten hebben ontbeten in deze tijd van het jaar. Maar door datzelfde koufront lijkt de weelderigheid aan kleur geconserveerd. We genieten er volop van, al is het dan nu van achter het glas.
Het is druk in de tuin vanmorgen. Merels, kool en pimpelmeesjes vliegen af en aan om de magen van hun kroost te vullen. De merels in de grote heg, de meesjes in de broedkastjes. Het zal niet lang meer duren voor het eerste jong uit zal vliegen want het onderkomen van de jonge familie Mees barst bijna uit zijn voegen door het oorverdovend gekwetter dat de jongen produceren, hoorbaar tot achter de ramen. Vader Mees en moeder Merel wassen zich in het stromende beekje dat met een flauwe slinger de vijver inloopt. Het vinkenechtpaar Putter voegt zich bij hen. Ik herken de vogels aan hun rode kop en gele streep in hun vleugels. Zenuwachtig nestelen ze zich na hun bad op de balk van de pergola tussen de op springen staande bloem van de blauwe regen. Ze slaan zenuwachtig hun vleugels uit, halen met hun snavel de laatste vuilrestjes weg en nemen opnieuw een bad. Daar komt de heer of mevrouw Ringmus ook aangevlogen. Een maandje terug gingen hij en zijn vrouw bijna overstag om het leegstaande boomhuisje in de amber te betrekken. Maar na ettelijke bezichtigingen waarna pa met takjes in zijn snavel in het huisje verdween om zijn vrouw aan te moedigen hetzelfde te doen bleef ma maar dralen. Ze kwam aarzelend dichterbij, draaide vanuit de deuropening kritisch haar kop in het rond en vloog naar een tak van de lijsterbes. Daar zette ze hautain een kwetterende discussie in gang die er niet om loog. Het huisje was haar vast te min. Pa gaf uiteindelijk spijtig op, liet beledigd zijn takjes vallen en samen vlogen ze weg. Ma hebben we niet meer gezien maar zo nu en dan kan pa Ringmus het niet laten een bad te komen nemen in onze minibeek. Het ontbijt is genuttigd met moeite maak ik mijn blikken los uit de bedrijvige tuin. De plicht roept voor een ieder. Het is weer volop lente.

 




- Reageer op deze column

15  schreef op 27-05-2011
kwZqcW wcctsgevxdyv


15  schreef op 27-05-2011
GVfaSo , [url=http://igxunyhudiay.com/]igxunyhudiay[/url], [link=http://rnbeepinuitl.com/]rnbeepinuitl[/link], http://ossednsodady.com/


15  schreef op 26-05-2011
Kudos! What a neat way of tnhiking about it.


een moeder  schreef op 21-05-2010
heerlijk lenteverhaal om blij van te worden.


Linda  schreef op 21-05-2010
Leuk omschreven! Heerlijk he, die lente met al dat jonge leven!?


Reacties verbergen