Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Richelle

Datum: 03-02-2011

 Richelle is twaalf jaar, heeft blonde krullen en een rond gezichtje. Richelle is anders opgegroeid dan menig kind. Als halfzusje van mijn kinderen was ze door de week enig kind, en in het weekend de jongste van de vier.
Het begrootte me regelmatig als ik hoorde dat Richelle er op zondagavond niets van begreep dat haar broer en zussen weer vertrokken. Ze huilde tranen met tuiten, er waren periodes dat ze zich terug trok, en dat ze een soort harnas opzette om maar niet de pijn van het gemis te voelen. Als mijn kinderen probeerden uit te leggen dat ze een andere moeder hadden wekte dit onbegrip en boosheid op, en er zijn tijden geweest dat als men vroeg wie Manon was ze antwoordde: "Manon is mijn stiefmoeder."
Een aantal jaren geleden, bij een diploma uitreiking van Lynn, zat Richelle naast Rob. Hij kreeg een gesprek met haar over een spreekbeurt die ze had gehouden over wintersport en dat het haar zo leuk leek om dit ooit een keer te doen. Waarop Rob haar beloofde dat als ze in de eerste skischoenen zou passen van Lynn, ze ook een keertje met ons mee mocht. Naast stralende ogen was haar olijke tegenvraag: "Je weet toch wel dat ik nooit iets vergeet?"
Afgelopen week was het eindelijk zover en na het aftellen van vele nachten zat ze met twinkelende ogen bij ons aan tafel in Oostenrijk tussen haar broer en zussen, de twee zoon`s van Rob en alle aanhang, twaalf man in totaal.
Overdag nam Rob haar onder zijn hoede op de piste en ze leerde snel. We dronken en aten met zijn allen op de berg en `s avonds zat ze met rode wangen tussen haar zussen op de bank. Naarmate de dagen vorderden kwam ze los om tot slot honderduit met ze mee te kletsen. Op de een na laatste avond huurden we sleetjes, namen we de laatste gondel naar de Wildkögel, borrelden en aten we in een bere gezellig restaurant tot het pikkedonker was en sleeden we uiteindelijk het verlichte vijftien km lange rodelpad af naar het dorp. Het wedstrijdniveau werd naarmate de tocht vorderde sterker en Richelle deed volop met iedereen mee.
Aan alle gezelligheid komt een eind en iedereen is weer vertrokken. In de stilte die is achtergebleven praten Rob en ik voldaan na over de fantastische week. En ik ben zo blij dat we Richelle een aantal dagen hebben mee kunnen laten genieten met ons fantastische gezin waar ook zij in zekere zin deel van uitmaakt. Ze heeft het dik verdiend en we zijn hartstikke trots op haar!

Manon.

 




- Reageer op deze column

zoey  schreef op 13-04-2011
Het was zeker heel bijzonder en leuk mam!kus



Mara  schreef op 04-02-2011
Wat fijn dat het kind van je ex mee kan. Ging iedere ex maar zo goed met de andere ex om. Fantastisch voor de kinderen.


Reacties verbergen