Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Maandagavond

Datum: 23-03-2011

 Na Lynn een welkomstknuffel te hebben gegeven stormt ze via de keuken naar binnen. Ze stalt haar tas op de vloer en ploft in een stoel neer. Met haar benen licht gespreid, gestoken in een skinny spijkerbroek, zakt haar lichaam onderuit en roept ze: "Phoe phoe... ik zit...."
Ik frons mijn wenkbrauwen en klink ietwat sarcastisch als ik mompel: "Ja, je zal wel moe zijn van ál je activiteiten.... Tram, trein en busje?"
De ovenschotel staat langzaam te bruinen in de oven en het wachten is slechts op Zoey en haar vriend. Het is maandag en zoals iedere maandag komen de kinderen thuis om te eten.
"Nou, ik zal jullie eens wat vertellen." Lynn knikt wijs met haar kin in de lucht, onderwijl een paar blonde krullen uit haar gezicht vegend die zo te zien tot haar paardenstaart behoorden vandaag. "Jullie week had er heel anders uit kunnen zien!"
Ze kijkt ons een voor een aan en laat een dramatische stilte vallen. Sem en Mirte wisselen een lachende blik. Onverstoord vervolgt Lynn: "Al mijn dilemma`s behoorden bijna tot het verleden, het geweten van de vrome pastoor had om me gehuild en ik had geen andere woonruimte meer hoeven zoeken." Ze kijkt verwachtingsvol om zich heen.
"Ik was bijna vermoord vannacht.." zegt ze gedecideerd. Er valt een stilte.
"Dit is niet leuk Lynn, kom op en vertel gewoon wat er aan de hand is," roep ik met een stem waarin de schok in mijn lijf als ergernis wordt vertaald. Met mijn jongste wonende in Amsterdam zijn nare visioenen gemakkelijk op te roepen voor een moeder. Lynn wordt serieus.
"We hadden inbrekers op het dak vannacht, maar ik sliep Godzijdank bij Logan." Ze vertelt hoe ze vanmorgen werd gebeld door de huismeester die erg blij was dat ze opnam en nog leefde. Een man was vannacht via de in de pastorie staande steigers het dak opgeklommen, had oude koperen leidingen tussen verwarmingspijpen weggerukt, en deze mee genomen. Daar de pastorie en kerk wegens verbouwing in de steigers staat stuitten de bouwvakkers vanmorgen op een ravage. Bij nader onderzoek bleek dat er door deze vernieling koolmonoxide terugslag plaats had gevonden die uitmondde in de verwarmingsroosters van de kamers die worden verhuurd en waar toevallig niemand sliep deze nacht.
Lynn heeft onze onverdeelde aandacht en haar trillende stem verraad dat haar stoerheid maar schijn is. Zoey is inmiddels ook gearriveerd en schuift al luisterend een stoel bij. Sem en Rob vragen geschokt en honderduit. Ik zit met wijdopen gesperde ogen stil naar Lynn te kijken. Even maar, dan zet ik de ovenschaal op tafel. Het is goed afgekomen en ik ga niet doemdenken over wat had kunnen gebeuren. Ik wrijf Lynn door haar weerbarstige krullen als ze gaat zitten en ze geeft me een lieve knipoog. Ik geniet extra en met volle teugen van mijn gezin op deze mooie maandagavond.

Manon.

Wilt u meer lezen van Manon? Voor het bestellen van een bundel of Manon`s autobiografie: Andere Ogen: verliefd op een ander, gaat u naar; Bestelnoot




- Reageer op deze column

Lynn  schreef op 06-04-2011
Jaa mamsie, dat is een van de vele avonturen die je dochter meemaakt in de grote stad ;) ik ben toch wel heel bij dat ik af en toe bij Logan slaap :) kus!


Linet  schreef op 02-04-2011
wat een leuk, lief, spannend stukje.
Goed dat je zo koelbloedig bent, de situatie in kan schatten en rustig blijft.
Probeer ik ook altijd. Nu al voor de tweede week.

Gaat me best goed af.

Ik lees je wel weer.

groeten Linet Schouten



Linda  schreef op 30-03-2011
Pfoei! Dat is even een gevalletje mazzel hebben zeg! Maar niet te lang bij stil staan inderdaad, gewoon nog een beetje extra genieten :-)


Margriet  schreef op 25-03-2011
het is toch niet te geloven... Voor wat koper zou je een moord op je geweten hebben. Het moet toch niet erger worden. Wat zouden we toch zonder onze beschermengelen moeten.. :)


Reacties verbergen