Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Een brief aan mijn zus

Datum: 12-05-2011

 Lieve Zus,
 
Ik ontwaak in het kwartier dat de wereld de vogels toebehoort. Net voor de dag zich aandient. Een zanglijster voegt zich aan de schare toe, en zijn poging boven zijn metgezellen uit te komen wordt ruimschoots beloond. Met mijn ogen nog dicht stroomt het gezang bij me binnen en het vervult me met gedachten aan jou. Het vervult me met blijdschap dat ik weer aan je kan denken met vrede in mijn hart, nadat ik je een poos had weggestuurd. Je nam teveel van mijn denken in beslag, maakte teveel deel uit van wat mij toebehoort. Nu je er weer mag zijn stroomt ook de vrede binnen. Een vredige herinnering gerelateerd aan de laatste lente van je leven, alweer acht jaar geleden. Aan dit vogelconcert waar je tot op de laatste dag zo van genoot.
Ik ben blij dat je er weer even bent. 

Wat zou ik graag weer even met je bellen. Net als vroeger toen je er nog was. Tegen je aan willen zeuren over van die vrouwendingen, waar velen niets van snappen. Jeremiëren over zulke onbelangrijke zaken dat ik ze niet zou durven uiten naar anderen. Maar wel naar jou. Omdat jij naar me zou luisteren zonder oorzaak te zoeken, ja en nee zou zeggen op de juiste momenten. Aan het einde van het gesprek zouden we slap van het lachen elkaar vertellen hoe heerlijk het is om zo oeverloos tegen elkaar aan te kunnen bakkeleien.

Wat zou ik graag weer even met je spreken. Net als vroeger, toen je er nog was. Ik zou met je praten over talloze items waar velen niets of weinig mee hebben. Ik zou een bondgenoot in je vinden wat betreft de ziekte die onze familie zovele malen heeft bezocht. De vele alternatieven die zich aan me openbaren zouden je dermate interesseren. We zouden alles uitspitten, uitwisselen, lezingen bezoeken en nieuwe mogelijkheden vinden. En aan het einde van de gesprekken zouden we ons sterker, overtuigder en meer verbonden voelen, dan ooit tevoren.

Wat is het fijn dat ik weer in vrede aan je kan denken, naar je kan schrijven, in gedachten met je kan praten over alles wat me bezighoudt.

Ik ben blij dat je zo nu en dan weer bij me bent.

Manon.

Voor het bestellen van een bundel of Manon`s autobiografie: Andere Ogen: verliefd op een ander, gaat u naar; Bestelnoot




- Reageer op deze column

Klaas-Jan  schreef op 13-05-2011
Iemand is pas echt gestorven als je niet meer aan hem denkt... Mooi geschreven.


Reacties verbergen