Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Vriendinnendag.

Datum: 26-05-2011

 Ik ben ruim voor de wekker wakker. De badkamer staat letterlijk in het zonnetje en opgepoetst neem ik de tijd voor een yoghurtontbijt. Om kwart over zeven zit ik achter het stuur van de auto.
Het is zeldzaam me omstreeks dit tijdstip op de weg te bevinden. Met verbazing signaleer ik dat het lijkt of de hele mensheid al ergens naar op weg is. Ik haal drie schoolvriendinnen op en net na achten begeven we ons op de afsluitdijk op weg naar vriendin nummer vier (vijf met mij erbij) in Paasloo. Zij is het die vandaag een verrassing organiseert en we weten slechts: Wandelschoenen thuislaten en mooie kleding in de kast.
Maar wij vrouwen zijn geen vrouwen als we er niet leuk uit willen zien dus dragen wij onwetenden allen (bij toeval) een lichte broek met een fleurige vrouwelijke tuniek of blouse. De wetende vriendin, gekleed in een spijkerbroek en eenvoudig T-shirt, bekijkt ons met een schuin oog. Ze schudt haar hoofd met een blik van: meiden wat had ik nou gezegd? Ik krijg een ietwat unheimisch gevoel. Een beetje angstig vraag ik dan ook: "We gaan toch geen koeien of erger knuffelen op een boerderij vandaag?" Maar onze vriendin lacht geheimzinnig en voegt zich bij ons in mijn vehikel.

De zon schijnt uitbundig, het riet buigt en het blad aan de bomen danst in het zwoele windje. De meiden kletsen honderduit terwijl ik aandachtig de auto door idyllische landweggetjes manoeuvreer. We passeren de weerribben, en kronkelende slootjes met her en der verzorgde boerderijen gehuld in het groen. We rijden door het prachtige plaatsje Vollenhove en komen dan op een smalle weg ventweg uit met aan de ene kant een slootje en aan de andere kant een aantal oude huizen. We stoppen voor een boerderij met een uithangbord waar mijn hart een sprongetje van maakt: Otterie; creatieve workshops.
De gastvrouw met haar warme stem verwelkomt ons hartelijk en ze neemt ons over de oprit mee naar een schuur, rechts achter de boerderij gelegen. Op de weg ernaar toe kijk ik om me heen. Een aantal schuren staan op ruim grond, opzij en daarachter zie ik heggen en tuinen, en een afrastering waarachter kippen schutteren. De haan kukelt en mussen tsjilpen.

Na de koffie, genuttigd aan een grote tafel in de knutsel schuur, mogen we zelf bedenken wat voor project we willen maken. Voorbeelden hangen te kust en te keur om ons heen. Zeepkettingen, dienbladen, krukjes, klokken, klompen, lampenkappen en krijtborden; het wordt moeilijk kiezen. Ik kies uiteindelijk voor een krijtbord, het liefst twee, ik zie ze al hangen in onze Oostenrijkse huizen. We bedekken onze veel te lichte kleding met schorten en oude overhemden, bedenken creatieve designs en gaan aan de slag. We schilderen, knippen en plakken uit servetten, en zijn zo geconcentreerd bezig dat er tussen het geklets zowaar eens een stilte valt en we stuk voor stuk betrapt worden met de tong uit de mond. De uren vliegen veel te snel voorbij!

De gastvrouw serveert de lunch in de tuin onder een dak van bladeren. Groene salade, warme broodjes, kip, tonijn, augurk, tomaat en alles wat er maar de salade past staat op tafel. Het smaakt ver-ruk-ke-lijk.
Na de lunch moeten we ons haasten ons project af te ronden want om vier uur wordt er op een andere plek in de tuin een High-tea geserveerd. We zitten onder een veranda, drinken uit engels theeservies, en een etagere is gevuld met eigen gemaakte lekkernijen. In de vijver voor ons zwemmen enorme karpers, het blad aan de bomen ruist, de kippen schutteren, een merel laat hoog in een boom van zich horen. En intussen kletsen wij bij over van alles en nog wat, en eten en drinken tot we geen pap meer kunnen zeggen.

Bij het afscheid heeft onze gastvrouw al onze projecten afzonderlijk in doorzichtig folie ingepakt als presentje voor onszelf.

In tijden heb ik  niet meer zo`n mooi cadeautje mogen ontvangen!

Manon.

Meer weten over deze workshop en andere kwaliteiten van onze gastvrouw?
Neem een kijkje op deze aanrader.

Voor het bestellen van een bundel of Manon`s autobiografie: Andere Ogen: verliefd op een ander, gaat u naar; Bestelnoot




- Reageer op deze column

Rina  schreef op 04-06-2011
Geweldig verhaal en wat een leuke verrassing.

Groeten Rina



Linda  schreef op 01-06-2011
Klinkt als een heerlijk geslaagd vriendinnen-dagje. Leuk!!


Reacties verbergen