Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Lynn is verhuisd

Datum: 07-07-2011

 Lynn is opnieuw verhuisd. Van de oude pastorie naar een plekje in de stad die heel wat beter bij haar studenten status past. Een Aldi en een Action in de buurt, en planty terrasjes waar men voor heel wat minder euro`s een consumptie kan nuttigen dan in het van BN-ers krioelende Oud- Zuid. De televisie die Rob vorig jaar de vele trappen opsjouwde met de mededeling dat de enige terugweg door het raam was, staat onaangedaan in de nieuwe huiskamer opnieuw te verbeelden. Sterke vrienden hebben het lijk de vele trappen naar beneden en evenzoveel trappen weer omhoog gesjouwd om bezweet en eensluidend te roepen: ‘Dit was eens maar nooit meer!' De enige ontbrekende apparaten in huis zijn een koelkast, een oven en een wasmachine.
Dus staan Lynn en ik een paar dagen later bij de Kringloopwinkel. Een redelijk schone oven staat voor een tientje voor de grijp en daar staat een heuse centrifuge voor 14 Euro. Ik word bevangen door nostalgie en Lynn kijkt ernaar met een blik van: ‘Wat is dat in vredesnaam voor apparaat?' Ik leg haar de werking uit en ze wordt dolenthousiast van zoveel ouderwetse handigheid. Voorlopig kan ze zich er prima mee redden!
Een dag later sjouwen we alle op de kop geslagen handigheid en onze kleine campingkoelkast de steile trappen van Lynn`s nieuwe onderkomen op. Rob heeft de boor en gereedschap mee en verwisseld alle spijkers die Lynn met een hamer in muren en tussen voegen heeft geramd voor stevige muurpluggen en schroeven. Lynn en ik instaleren de oven, koelkast en de centrifuge en even later beland ik achter haar bed in de washoek. Ik schud mijn hoofd bij het zien van twee grote zakken en de daaronder uitpuilende wasmand. Ze staren me schaamteloos aan.
En zo hoor ik mezelf aarzelend zeggen, geheel tegen mijn principes in:"Lieverd hier kom je niet doorheen... ook niet met een centrifuge... Geef maar mee.... Voor één keer doe ik je hele was. Maar dan beloof je me dat je vanaf nu alles zelf bij houdt!" Twee blije armen om mijn nek en twee dikke zoenen op mijn wangen zijn mijn beloning.

De volgende twee dagen heb ik in mijn hele leven nog nooit zoveel kleding aan mijn waslijn opgehangen van maar één persoon. Als alles gevouwen en gestreken is bel ik mijn dochter.
"Met de wasserette van Egmond.." Gegrinnik van Lynn.
"Hé mamsie!"
"Lieverd heb je nog wel iets in je kast hangen?" Beschaamd gegrinnik van Lynn.
"Ja hoor mam.... en ik heb vanmiddag ook nog wat nieuws gekocht.."
"Je kan ook wel een winkeltje in onderbroeken beginnen.." Opnieuw gegrinnik van Lynn.
"Mam je bent de allerliefste! Ik kom het vanavond met Logan halen, komen we gelijk eten..."

De volgende dag gaat opnieuw de telefoon en vraagt Lynn met een lief stemmetje:

"Mam, heb jij heel misschien nog een kledingkast over?"

Manon

 




- Reageer op deze column

Manon  schreef op 10-07-2011
ohh Linda wat leuk! Gefeliciteerd met de nieuwe wereldburger! En dat ie jullie maar heel veel gezellige thuisjaren mag bezorgen met volle waslijnen! Dikke zoen van Manon!xx


linda  schreef op 09-07-2011
Oh heerlijk! Grappig ook: terwijl jij je dochter (opnieuw) een nieuw onderkomen in hebt geholpen, heb ik onze zoon in 2,5 uur op de wereld gezet (daar zou ik een blog over kunnen schrijven, haha). Ook een nieuw onderkomen, maar voorlopig nog wel heel wat jaar onder moeders vleugels (en waslijn) ;-)


Reacties verbergen