Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Brand!

Datum: 27-07-2011

Wegens vakantie plaats ik een aantal weken columns uit de oude doos. Iedereen een fijne zomer toegewenst!

                          Maart 2006

 Onze keuken was eindelijk klaar. Twee weken lang hadden de werkmannen muren en kastjes gesloopt, elektra en rookmelder verlegd, en getimmerd en betegeld dat het een lieve lust was.
Het was een gezellige boel geweest maar nu de mannen weg waren en de keuken klaar genoot ik in mijn nieuwe domein als nooit tevoren.
De nieuwe eettafel stond centraal in de kamer/keuken en werd vaker dan ooit gebruikt om huiswerk aan te maken, de krant te lezen en uitgebreid aan na te tafelen. Ook vanavond liep dat natafelen nogal uit de hand en gapend besloot Zoey naar bed te gaan. Ze moest er de volgende ochtend gruwelijk vroeg uit en had een lange stagedag te gaan.
"Bak morgenochtend maar een afbakbroodje om mee te nemen Zoey," raadde ik aan, omdat ik wist dat ze dat zo lekker vond.
Het was nog donker toen ik wakker schrok uit een diepe slaap. Het brandalarm gilde oorverdovend. Mijn liefste liet niet meer horen dan wat gekreun en meer uit reflex dan met gezond verstand gooide ik de dekens van me af. Zonder me bewust te zijn van de donkerte buiten, de brandende lichten beneden, de niet gesloten gordijnen en vroege voorbijgangers, rende ik in mijn poedelnaakte nachttenue de kamer in. Daar stond Zoey in paniek te wijzen naar de rookmelder die zijn mond maar niet wilde houden. De tuindeuren stonden open, het brandende brood lag gedoofd in het natte gras en het brandalarm bleef maar gillen. Ik bedacht me geen moment. Ik pakte een krant, klom op de keukenkruk, en zwaaide en wapperde naar het rood knipperende lichtje in het witte plaatje. ‘Rood lichtje?' dacht ik nog. Maar het geluid zwol aan, ik vergat het gevoel dat er iets niet klopte, en ik zette mijn bewegingen voort. Al mijn gymnastische bewegingen ten spijt, het krijsende ding hield niet op met gillen.
Na wat een eeuwigheid leek ging de kamerdeur open. Rob nam de situatie in één oogopslag op. Hij grijnsde breed, pakte de krant en liep twee meter verder naar een rond plaatje in het plafond. In ineens wist ik het weer. De rookmelder was met de verbouwing van de keuken verplaatst. Het witte plaatje met flikkerend rode lichtje was niets meer en minder dan het door Rob ontworpen ‘nep' inbraakalarm.

Hikkend van het lachen keek Zoey van de ramen naar mij. "Zou je niet eens wat aantrekken mam?"

Manon

 




- Reageer op deze column

zoey  schreef op 19-08-2011
Heb opnieuw lopen nahikken met tranen in mijn ogen van het lachen :)


jos  schreef op 29-07-2011
Kostelijk!!!!


Reacties verbergen