Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Vrouwenlogica

Datum: 10-08-2011

Wegens vakantie plaats ik een aantal weken columns uit de oude doos. Iedereen een fijne zomer toegewenst!

Zomer 2006
Een van de mooie zomerdagen van dit jaar trokken Zoey en ik er met de motor op uit. Het was donderdag en Westfriese markt in Schagen. "Volgens een collega is het daar zóóó leuk mam!" had Zoey op haar liefst gesmeekt. In een ver verleden was ik daar ooit geweest. Mijn jeugdherinnering kwam boven, de nostalgie wakkerde aan en ik ging overstag.
De weergoden waren ons gunstig gezind. De zon won ruimschoots van de wind en de wolken, en kreeg de hele dag vrij spel. Hét ultieme weerbeeld voor een motorrit. Ik hulde me in mijn leren pak, verplichte Zoey tot een dikke spijkerbroek en daar gingen we, uitgezwaaid door mijn liefste. ‘Zijn' vrouwelijk schoon in combinatie met mijn motor veroorzaakte een genoegzame blik op zijn gezicht. Onderweg wentelden Zoey en ik ons in onverdeelde aandacht en na een heerlijke rit parkeerde ik de motor voor het pand van een makelaar in hartje Schagen. Deze man wilde met álle liefde op onze spullen letten en natuurlijk mochten we ons er even verkleden.
Een kwartiertje later stonden we in onze zomerjurkjes langs de kant van de weg. Een optocht van boerenwagens met in klederdracht gehulde mensen van jong en oud trok aan ons oog voorbij. Opgepoetste koetsen en rijtuigen werden getrokken door mooi uitgedoste paarden. In ouderwetse kinderwagens lagen ‘echte popkes' met wit kanten mutsjes. Gezinnen op klompen brachten ons terug in de tijd van hoepels en tollen. Zoey kneep verrukt in mijn arm. "Leuk hè mam?"
De optocht was voorbij. Marktstalletjes en de leuke winkeltjes aan de overkant lokten ons vrouwelijk oog met jurkjes, bloesjes, broeken, en wat al niet meer voor spottende prijzen. Verrukt pasten we en kochten we. We pasten en kochten nog meer, en ‘voor deze prijs kunnen we dit écht niet laten hangen mam,' pasten en kochten we nog meer.
Voldaan grijnzend, zoals alleen vrouwen dat kunnen na geweldige inkopen voor weinig geld, liepen we bepakt en bezakt naar het plein om koffie te drinken op het terras. Onze vele tassen gaven we een plaatsje tussen onze benen, onder het tafeltje en op de lege stoelen naast ons.
Naar ál die tassen kijkend kreeg ik het ineens lichtelijk benauwd. Zoey zag mijn blik, keek van de tassen naar mijn gezicht en schudde nog steeds niet begrijpend haar hoofd. Ik keek haar aan, krabbelde op mijn hoofd en grijnsde als een boer met kiespijn.

‘Zoey, we zijn met de motor...."

Manon

 




- Reageer op deze column

jos  schreef op 10-08-2011
Leuk, \"mede ook omdat het antwoord achterwege blijft, maar ik blijf wel mijn leven lang met de vraag zitten: \"Hoe hebben jullie dit opgelost?


Reacties verbergen