Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Die goede oude tijd

Datum: 08-09-2011

 Mijn encyclopedie van voorheen is al een poosje geleden naar zolder verhuisd. Ik heb nog getwijfeld de zware boeken naar een bejaardentehuis te brengen maar ik had er nog teveel mee.
Wat is de wereld toch veranderd en wat maakt internet het ons toch gemakkelijk. Alles is te googelen, je kunt het zo gek niet bedenken. Regelmatig surf ik door het net op zoek naar allerlei dingen. Ik mopper wel eens als ik een eenvoudig woord intik en op allerlei sites terechtkom die niets met het gezochte te maken heeft, maar over het algemeen genomen ben ik er superblij mee. Het gaat snel, eenvoudig en binnen enkele seconden heb je een bron aan informatie.
Ook dit voordeel heeft echter zijn nadeel. Iedereen tot Jan met de korte achternaam kan er van alles opzetten, mooie dingen, zin en onzin, roddels, en je kan er iemand of iets totaal op afbranden, terecht of onterecht. De eerste keer dat ik daar persoonlijk mee te maken had was in de tijd dat ik door webregio was uitgekozen mee te doen aan een columnwedstrijd (die ik met vijf anderen won). Het schrijven werd beoordeeld door de redactie maar ook door de lezer. Iedereen kon reageren, alle reacties werden geplaatst. Er zat één lezer tussen die me totaal afbrandde. Ik kon niet schrijven, mijn pen a la minute beter in de wilgen hangen, niemand zat te wachten op mijn geleuter.
Het was niet leuk, zachtjes uitgedrukt, maar ik heb geleerd reacties naar waarde in te schatten.
Ik las voorheen uit nieuwsgierigheid wel reacties op schrijfsels van anderen. Zo vaak echter ontstaat er tussen de reagerende partij, anoniem natuurlijk, een discussie tot scheldpartij die niets meer van doen heeft met wat de schrijver schrijft. Ik vraag me dan werkelijk af of die mensen niets beters te doen hebben en zou ze toe willen roepen: ‘Ga werken, ga leren, ga iets nuttigs doen!'
Ik kreeg laatst op een schrijven over de alternatieve therapie die ik volgde een sneer dat ik mensen valse hoop zou geven, dat een kleuter al wist dat dit niet zou werken en dat ik maar opnieuw naar school moest gaan. Dit soort op niets gestaafde reacties verwijder ik direct, daar zit niemand op te wachten. Vervelender wordt het als een ander een site met jou als onderwerp maakt waar anderen op kunnen reageren en mensen inhuren die je totaal afbranden. Dit gebeurt, heus waar, hier kom ik in een latere column op terug. Wat dat betreft is internet nog erger dan een krant of roddelblad. Daar worden artikelen nog gestaafd op waarheid, op feiten en te erge reacties worden niet geplaatst. Ik heb ergens vernomen dat dit ook op internet verboden wordt, en dat onwaarheden aangeklaagd kunnen worden. Maar ja, dan moet je wel weer geld hebben om dit te kunnen.
Vroeger was nog niet zo`n gekke tijd. De spaarsystemen, de voeding, het onderwijs, we gaan er langzaam weer naar terug. Zal het ooit nog eens zover komen dat mijn encyclopedie de boekenkast weer gaat vullen? Ben ik ff blij dat ik hem niet heb weggegooid!

Manon




- Reageer op deze column