Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Zomaar een bankje

Datum: 15-09-2011

 
 
In het bos
Daar staat een bankje
Waar ik lang geleden zat

Ik ben verdrietig
En huil van binnen
Voel me ongelooflijk mat

Het bankje lonkt
Leeg en verlaten
Ik aarzel even en neem plaats

Het voelt als vroeger
Zolang geleden
Alleen de tijd is buitengaats

Ik sluit mijn ogen
Doe alsof
Voel armen om mij heen

Ik leg mijn hoofd
Hier op hun schouder
En voel me plots niet meer alleen

Wat is het fijn hier zo te zitten
Op dit bankje
Met hen dichtbij

 
Ik hoef niets te zeggen
Of uit te leggen
Het is goed, ik voel me vrij

Ik huil mijn tranen
Hard en veilig
Hun aanwezigheid biedt troost

Ik kijk omhoog
Zie blauwe lucht
Een glimpje licht terwijl het hoost

Ik word niet nat
Met hoge bomen 
Als bescherming om me heen

De bladeren ruisen
Heen en weer 
En vangen wind voor mij alleen

Ik voel geen wind
Ik voel geen regen
Rust daalt stilletjes op me neer

Ik blijf hier zitten
Wil niet weg
Wat wenst een mens zich eigenlijk meer

Als ik eindelijk opsta
Krult een glimlach
mijn hart en ook mijn mond

Is het verdriet
Een heel stuk minder
En raakt pijn de achtergrond

Manon




- Reageer op deze column