Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

De Lokroep

Datum: 29-09-2011


 Het zonnetje schijnt eindelijk haar warme stralen, na weken lang door wolken en regen te zijn afgeschermd. Niet alleen in Nederland, maar ook in Oostenrijk, waar wij hoog in de bergen al een ruime week genieten van het heerlijke weer. We hebben het zo druk gehad de laatste tijd met denkwerk dat het erg fijn is om nu met onze handen creatief bezig te zijn. We richten met veel verve een huis in voor derden en zijn super enthousiast door het gestaag groeiende resultaat. Mijn naaimachine maakte weer overuren, en het resultaat mag er zijn. En hoe spannend is het als de al maanden geleden aangeschafte spullen uit het papier worden gehaald. Het zijn net cadeautjes; Hoe zag het er ook al weer uit? En als alles dan ook nog past en staat en kleurt dan is het extra genieten!

Wie er hier ook genieten dat zijn de herten in het bos. Iedere avond en nacht opnieuw horen we ze. Bronzig als ze zijn brullen ze hun lofzang naar de vrouwtjes. Dit begint al als de schemer valt en gaat onvermoeid door tot de dageraad gloort. Bekaf moeten ze zijn als de nacht voorbij is. Stiekem ben ik maar wat blij dat onze mannen andere manieren tot hun beschikking hebben tot verleiden.

Van de zomer vertelden onze vrienden, met wie wij op vakantie waren, dat zij een filmpje hadden gezien over een bronzig hert. Twee vrienden vertoefden in een bos. De een liet zijn broek zakken voor een behoefte en zijn vriend vond dit beeld zo decadent dat hij lachend de witte blote billen op de film zette. En ineens kwam daar onverwachts een hert op de billen aangestormd en deed een poging erbovenop de duiken. Het slachtoffer viel om en gilde en schreeuwde om hulp. Maar met de broek omlaag kon hij niet snel genoeg wegkomen en het gruizige dier deed opnieuw een poging. De filmer bleef slap van het lachen filmen, hoe het slachtoffer ook razend van angst en tevergeefs om hulp riep. En zo zagen onze vrienden op de film hoe het hert tot drie keer toe een poging deed tot verkrachting voor het slachtoffer uiteindelijk wist te ontsnappen.

Als ik deze week op een avond de deur uitga om mijn vergeten fototoestel uit het nieuwe huis te halen denk ik even niet aan de herten. Tot ik aan de rand van het bos ineens oog in oog sta met een reusachtig damhert. Als aan de grond genageld sta ik stil. Het dier heft zijn kop op met het prachtige gewei en brult oorverdovend zijn lustige kreet. Ik geef een langgerekte gil, waarop het hert zich omdraait en het bos inschiet. Met bonkend hart en trillende ledematen keer ik onverrichter zake huiswaarts, en ben ik buiten adem als ik veilig de deur instap.

Rob schatert het uit als ik hem over mijn angst vertel en zegt als geruststelling dat ik echt geen gevaar loop zolang ik mijn broek maar niet laat zakken.

Maar men krijgt mij echt s`avonds de deur niet meer uit! Niet met of zonder broek!

Manon




- Reageer op deze column

Linda  schreef op 30-09-2011
Haahahahahahaha, geweldig!!


Mara  schreef op 29-09-2011
hahahahahaha..... Kostelijk!


Els  schreef op 29-09-2011
ha ha,
ik zie het helemaal voor
me, jij helemaal in de stressssss
en het hert gruisig
ik weet wat er dan kan gebeuren!!!!!!!
maar het is net wat ruud zegt
je broek aan houden en..heel
hard weg rennen.
gr. uit een zon overgoten egmond aan zee.



Reacties verbergen