Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Breuken en cijfers.

Datum: 20-10-2011

 Voorovergebogen, op het puntje van mijn stoel, staar ik naar de cijfers op papier. Ik ben nog kind, een jaar of negen en ik moet nablijven. Al mijn klasgenootjes hebben hun werk al af en zijn naar huis maar voor mij dansen de breuken op en neer op het witte papier: 3/8 + 8/4 = ....... 4/3 + 2/6..... enzovoorts, enzovoorts.... Ik sla een diepe zucht, leg mijn hoofd in mijn handen en begin te huilen. Meester heeft het zonet nogmaals uitgelegd en toen dacht ik dat ik het snapte maar nu....

Ik denk met een glimlach terug aan dit kindertrauma als ik de man tegenover ons aan tafel allerlei combinaties en cijfers zie opschrijven. Ik doe niet eens mijn best er enige logica in te ontwaren, cijfers zijn nu eenmaal niet mijn ding. Nooit geweest en het zal het nooit gaan worden. Ik heb lang mijn best gedaan iets onder de knie te willen krijgen wat ik niet bezit en wat een opluchting de vrijheid van het loslaten te ervaren. Ik hoef gelukkig niet alles te kunnen.

Ik vind het geweldig om deze man met zijn kwaliteit en gave zo bezig te zien. De diepere betekenis en achtergrond van wat deze man opschrijft is iets wat maar een enkeling kan lezen en begrijpen. Bijzonder voel ik me ook om bij deze man aan tafel te mogen zitten, bijzonder om de mens achter dit briljante heerschap te mogen leren kennen. De man die zoveel moeite heeft om de vertaalslag tussen zijn denkwereld en die van de ‘gewone' mens in beeld te krijgen. Ik moet tegen wil en dank ook om hem lachen, om deze man tegen wie ik op een bepaalde manier opkijk en van wie ik zoveel leer. De man die op zijn beurt mij weer respecteert om dat stukje waar ik nou net wat beter in ben dan hij. 

Wat is het toch mooi als mensen elkaar met respect gewoon een beetje helpen in waar ze wat minder in zijn.

Lees hier de vertaalslag van het werk van Leen Taal.

Manon.




- Reageer op deze column

Liesbeth  schreef op 20-10-2011
Goh, gelukkig is het nog redelijk goed gekomen met je:)


Reacties verbergen