Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Zoete liefde

Datum: 27-10-2011

Bijna een jaar geleden brak de dag aan van onze zes weken durende wereldse reis naar Nieuw Zeeland, 1 november 2010. Ik moet er vaak aan terug denken. Wat een fantastische ervaring was dat. De rust, de schoonheid der natuur, niets aan ons hoofd dan samenzijn en genieten, daar aan de andere kant van de wereld.

De dag van ons vertrek kwam Lynn terug uit Tanzania. Een schitterende reis maakte ze door de Serengeti met haar vriend Logan en zijn familie. Een snoepreisje waar haar broers en zussen (half en stief inbegrepen) hartstikke jaloers op waren. We troffen elkaar nog net tijdens een half gestolen uurtje tussen hun terugkomst en ons vertrek, om te knuffelen, te kletsen, koffie te drinken en nog eenmaal te knuffelen.

Twee jaar geleden werd bij mij de borstkanker ontdekt. Een totaal ander soort herinnering, waar ik liever niet aan terug denk maar die toch, op wat voor manier dan ook, veel positief heeft gebracht. Vorig jaar in Nieuw zeeland, toen het precies een jaar geleden was, huilden Rob en ik de heftige emoties weg. We praatten erover, we huilden met elkaar om de doorstane angst, de pijn, de emotie maar ook om de opluchting dat ik genezen was. Dat ik de moed had gehad tegen adviezen in te handelen uit intuïtief weten. Dé reden dat ik een jaar later gezond en sterk genoeg was om de reis van ons leven te kunnen maken.

Gisteren kwam Lynn opnieuw terug van een droomreis. Een reis waar haar broers en zussen (half en stief inbegrepen) hartstikke jaloers op waren. Een reisje naar Costa Rica met haar vriend en familie. Een reisje die ik haar zo ontzettend gun bij alles wat ze in haar leventje aan heftige emoties heeft meegemaakt. Teveel om op te noemen voor meisjes van haar leeftijd.

We haalden haar gisteren op van het vliegveld Schiphol. Ik sloot haar in mijn armen en knuffelde haar bijna fijn. Ze ging mee naar huis waar we naar foto`s keken, waar we verhalen hoorden, waar ik al haar kleding waste en droogde en vouwde, waar ik verwende en waar ik genoot van mijn jongste telg een dagje thuis.

Voordat ik haar op haar oude kamer instopte als klein meisje om te gaan slapen klapte ze haar laptop open op de keukentafel.
‘Moet je horen mam. Ik moet altijd aan jou denken als ik dit liedje hoor. Dan denk ik altijd aan mijn lieve en sterke moesie.."

Ik legde mijn hoofd op mijn armen toen ik de eerste klanken op Youtube hoorde. Toen de betekenis van de woorden binnenkwam vulden mijn ogen zich met tranen. Ik voelde Lynn`s armen om me heen en ons gezamenlijk gesnik ging over in een lach.

Soms doet liefde pijn van liefde, maar wat smaakt die pijn toch zoet .....

Vandaag Ben Ik Gaan Lopen
Tekst: Thomas Acda
Muziek: Paul de Munnik
Muziekuitgeverij: Talpa Music BV

Vandaag ben ik gaan lopen
Ik was het maanden al van plan
Maar pas toen iedereen gezegd had, dat het niet kon,
Ging ik lopen

Kijk me lopen toch
Hier loop ik dan
Vandaag ben ik gaan lopen
Ik heb de meningen geteld
En heb bedacht dat het niets uitmaakt
Ook als men niks vind,
wordt zelfs dat nog als een mening je verteld

Vandaag ben ik gaan lopen
En waar ik loop
Is van nu af aan een weg

Vandaag ben ik gaan lopen
Maak me klein bij elk geluid
Ben veel banger dan ik was,
Toen ik nog stil stond
Mag zo wezen
Maar ik kom eindelijk,
ik kom eindelijk vooruit

Vandaag ben ik gaan lopen
Waar ik loop, is van nu af aan een weg
Kijk me lopen, zeven sloten
Hoogste bergen, andersom
Ik ben hoe dan ook gaan lopen
Ik zie wel waar ik kom

Diepe dalen, mooie paden
Ik glim bij wat ik zachtjes
haast onhoorbaar fluisterend zeg
Waar ik gelopen heb, is van nu af aan een weg

Vandaag ben ik gaan lopen
Omdat dat is wat ik wou
Ik heb geen idee waarom men zei dat het niet kon
Zeg liever; ga maar, dat is leuk,
En moet je doen
Want kijk me lachen, man
Hier loop ik nou




- Reageer op deze column

Anna  schreef op 02-11-2011
Lieve Manon,

Wat weer een wonderschoon verhaal. Positief en krachtig mens-enkind ben jij.En dan je dochter, ook al zo\'n kanjer.Ben soms een beetje jaloers op jouw sterke moeder/dochter relatie.....liefsxx



Linet Schouten  schreef op 29-10-2011
Lieve Manon,

wat schreef je met zorg, kwaliteit, en warmte en wat ben j?j d? sterke vrouw die ieders voorbeeld ?ok zou mogen zijn.

zet hem op dierbaar mens.

groeten Linet




Linet Schouten  schreef op 29-10-2011
p.s

complimenten aan lynn die in haar leven, haar moeder al zo trakteert.

Linet



een moeder  schreef op 27-10-2011
Daar smelt je toch van! Wat een mooie dochter en moeder, en wat een mooie tekst..


Reacties verbergen