Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Verslaving

Datum: 10-11-2011

 Verslaving.

Weinigen zullen het zich herinneren maar er is ooit een tijd geweest dat ik rookte. Ik moet heel diep graven om te bedenken waar ik ooit de eerste sigaret opstak, en een visioen dringt zich aan me op in de fietsenstalling bij de huishoudschool. Met klasgenootjes, stiekem en heel stoer en heel eng en heel vies.
Nagenoeg iedereen rookte in die tijd, ouders, tantes, opa`s, buren, een niet roker was een zeldzaamheid. Met een verjaardag stonden de sigaretten in glaasjes verdeeld over de tafels voor de visite: met en zonder filter, Stuyvesant, Marlboro, Pall Mall en voor de minder doorgewinterde roker de Belinda menthol. De tantes aan een bessenwijn of advocaat met slagroom, de omes aan een jonge jenever, en dit alles in een gordijn van rook die alles wat er voorviel in een troebel licht plaatste. Het enige argument wat ik kan bedenken voor deze slechte gewoonte gebezigd door de massa, is dat men weinig bekend was met hoe slecht roken voor de gezondheid is.
Ik was een echte gelegenheidsroker. Maar wat begon met uitgaan, de kermis, later in de pauzes tijdens het werk, en thuis na het avondeten veranderde langzaam in een gewoonte. Toen mijn ex en ik op vakantie gingen met verwoed rokende vrienden deden we uit gezelligheid alle sigaretten met ze mee. Alles stonk naar rook, ik werd `s morgens zelfs wakker met de smaak van de rook nog in mijn mond en ik walgde zo van mezelf dat het keerpunt zich aandiende. Ik stopte radicaal van de ene op de andere dag. Natuurlijk miste ik de gewoontemomenten, vooral na het eten en op de kermis, maar verder had ik er weinig moeite mee.
In de vele jaren die volgden klom ook mijn aversie tegen het meeroken. In een familie waar veel kanker voorkomt wilde ik dat wat mogelijk is eraan doen om kansen te verkleinen en daarbij slaat de rook steevast op mijn luchtwegen. Ik vermijd dan ook waar het enigszins kan het meeroken. Een ieder die voor roken kiest zal ik nooit bekritiseren, mits de roker een beetje rekening houdt met zijn niet rokende medemens.
Het afgelopen weekend, tijdens 3 nachten herfst genieten in Hoog Sauerland, stoorde een rookster mij zo met haar doen en laten dat ik er geen begrip voor op kon brengen. Iedere prille morgen, in het nog pikkedonker, begon haar dag op haar balkon, vlak naast het onze, met de ene sigaret na de andere. Haar uitademing vermengde zich met de schone frisse herfst lucht in rechte lijn door onze open deur waar ik onmiddellijk wakker werd van een onaangename prikkel in mijn ademhalingswegen. De eerste ochtend vroeg ik me verbaasd af waar dit vandaan kwam, de tweede morgen vermengde de irritatie zich bij de storing in de slaap en de derde morgen klapte ik niet zachtzinnig de deur dicht onder een niet gefluisterde en niet voor herhaling vatbare verwensing aan het adres van de veroorzaakster.

Ik ben de vrouw allang weer vergeten, in het besef hoe gelukkig ik me prijs geen aanleg te hebben voor een verslaving als roken. Wij kijken terug op een super lekker weekend waarin de rook om mijn hoofd allang weer is verdwenen.

Manon




- Reageer op deze column

Ollie  schreef op 11-11-2011
Ik rookte ook veel, en af en toe droom ik er nog van, wat een heerlijkheid dat ik er van af ben, het geeft zoveel rust, niet meer dat paniekerige als je je shag vergeet, je stinkt niet meer naar rook en je huis en kids ook niet. Groetjes Ollie


Een moeder, inmiddels oma  schreef op 10-11-2011
haha, wat een rooknostalgie. Ik weet het nog goed, de glaasjes op tafel.


Reacties verbergen