Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Sleutelwoorden

Datum: 10-05-2012

 Zwart wit geanalyseerd ben ik geen prater en is Rob geen schrijver. Ik neem vaak de honneurs waar als er woorden op schrift moeten komen en bij persoonlijk contact hoeft Rob nooit naar de woorden te zoeken waar ik moeite heb ze te vinden. Handig ja, we vullen elkaar mooi aan in dat opzicht. Er zit ook een andere kant aan die handigheid. Rob kan zich behoorlijk aan mij storen als ik bitsig constateer dat hij tóch weer een dyslectisch geschreven antwoord aan klanten heeft verstuurd. Zijn reactie (omdat hij zich betrapt voelt natuurlijk) is dan steevast: "Wat maken die paar foutjes nou uit, het gaat erom of de boodschap overkomt!"
Op mijn beurt vind ik hem dodelijk irritant als ik (of een ander) een stilte laat vallen om naar de juiste woorden te zoeken die Rob al weer opvult door zijn kijk op de situatie te geven. Dus schop ik zo nu en dan een ordinaire rel om te vechten voor mijn plek. Altijd netjes achter de schermen natuurlijk. Wat ik dan zo fijn en positief vind aan Rob; hij neemt mijn kritiek serieus en doet echt zijn best er het juiste mee te doen. Als hij toch weer terug valt (zeg dames typeert dit de man?) en ik hem daar de volgende dag fijntjes op wijs in het bijzijn van onze jongste dochter (ze maakt ook deel uit van achter de schermen dus dat mag), ontlokt het Lynn de droge opmerking: ‘Ach luitjes, waar het niet waait daar gaat het stinken... ' en is de lucht weer volkomen geklaard.
Waar ik heen wil met dit verhaal is dat we zijn zoals we zijn en met wat begrip en respect komen we ver. Zo klim ik liever in de pen om duidelijk te zeggen wat ik bedoel, en gooit een ander (Rob bijvoorbeeld) het item direct op tafel. Ik ben van mening dat beide manieren goed zijn, mits vanuit een goede bedoeling gezegd of geschreven.
Wat ik nogal eens hoor over geschreven woorden, zwart wit op papier, is dat ze contra werken. Dat een brief (soms) als lafheid wordt gezien (de schrijver durft de confrontatie niet aan) en onnodig hard en pijnlijk overkomt. Maar hoe zit het dan met uitgesproken woorden? Want hoe hard kunnen woorden niet klinken, en hoeveel pijn kunnen uitgesproken woorden niet doen, geëtst tot in de ziel.
Veel heeft mijn inziens te maken met hoe de ontvanger van goedbedoelde woorden, of ze nou worden uitgesproken of op papier gezet, ze ontvangt en/of leest. Bewust of onbewust verbindt de ontvanger zijn of haar eigen gevoel, kwetsbaarheid, onmacht, en/of schuldgevoel aan de woorden van de ander. Het overkomt ons allemaal, ook mij en u. Gister hoorde ik een opmerking waarvan ik denk dat een ieder iets positiefs mee kan.
Lees een brief vanuit het perspectief dat de schrijver het goed met de ontvanger voor heeft en luister naar uitgesproken woorden met datzelfde gevoel.
En zijn de woorden, wel of niet geschreven, echt kwetsend, zie deze woorden dan als onmacht van de ander en voel ze niet als persoonlijke aanval.
Of, zoals Zoey als tip kreeg van een goede vriendin: Visualiseer een roos (desnoods een hele bos), en zet die tussen de persoon en jezelf, het werkt verzachtend. Wat zou de wereld er veel mooier uitzien als we er zo mee om konden gaan. Respect en begrip voor elkaar, het zijn voor mij dé sleutelwoorden.

Manon.




- Reageer op deze column

Mara  schreef op 11-05-2012
Gewoon wat aardiger voor elkaar zijn en goedbedoelde woorden zo opvatten. Misschien wat voor de politiek van nu? Ze kunnen hier nog heel wat van opsteken. Eenvoudiger denken, terug naar de basisprincipes. iedereen snakt er naar, bewust of onbewust.


Mara  schreef op 11-05-2012
Enne ja Manon: Dat terugvallen is iets typisch mannigs:)


Reacties verbergen