Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Natuurlijke kankerbestrijding

Datum: 23-05-2012

Vanmorgen begint mijn dag wederom met een fijn gesprek. Een gesprek met een ‘lotgenoot' en veel er- en herkenning over en weer. Ik gaf haar een paar maanden geleden mijn telefoonnummer voor als ze een luisterend oor nodig heeft of voor zomaar een kletspraatje met iemand die haar begrijpt. Ze kreeg net als ik borstkanker, wil geen chemo en volgt haar eigen weg.

Steeds vaker word ik gemaild door vrouwen die mijn ervaring lezen en zich hier gesteund door voelen. Bewust heb ik de titel voor mijn verhaal: een alternatief voor chemo  gegeven. Dit zijn namelijk de zoekwoorden die ik intikte bij google, toen ik op zoek was naar een andere genezing dan chemo. Ik vond niets.... En als men nu diezelfde woorden gebruikt vindt men ze en wordt men mijn verhaal in geleid.

Afgelopen week noemde een vrouw mij in haar mail ‘haar held'. Ik voel mij gevleid door haar woorden, absoluut, maar zeg er direct met klem bij dat als ik een held ben, dat ook al die andere vrouwen dat zijn die hun eigen weg durven kiezen. We zijn dus met vele helden en het aantal groeit.

Ik ben geen schopper omdat ik ervan overtuigd ben dat schoppen averechts werkt. Als ik met veroordelende woorden bij iemand aankom voelt hij of zij zich aangevallen en zal men vanuit die positie terugvechten. Als ik openheid wil bereiken, respect voor beide kanten wil bewerkstelligen en uiteindelijk een brug wil slaan, zal ik de andere partij met sympathie tegemoet moeten treden. Ik wil geen gevecht, wil niet als ‘missionaris' over komen, wil niet dat de mensen zich heimelijk omdraaien als ze mij zien vanuit een: "Oh nee he, heb je háár weer met dat alternatieve gedoe!"
Maar nu er een groot aantal vrouwen mijn pad kruisen die zoveel aan mijn verhaal blijken te hebben, nu er vele vrouwen blijken te zijn die zelf hun weg kiezen, nu er vele vrouwen achter komen dat de oncologen écht niet alle wijsheid in pacht hebben en écht niet altijd de (hele) waarheid vertellen, kan en mag ik mijn mond niet meer houden.

Ik ben ervan overtuigd dat de meeste artsen en oncologen, zij het met handen en voeten gebonden aan het huidige reguliere systeem, vanuit goede bedoelingen en overtuiging handelen. Ze schrijven ons voor wat ze geleerd is en is voorgehouden. Ze krijgen bijscholing in nieuwe geneeswijzen, in geneesmiddelen en protocollen. Ze krijgen statistieken voorgeschoteld waar ze in geloven. Daar zouden we toch van uit moeten kunnen gaan. Want iedere arts sluit zijn studie af met de eed van Hippocrates:

"Ik zweer/beloof dat ik de geneeskunst zo goed als ik kan zal uitoefenen ten dienste van mijn medemens. Ik zal zorgen voor zieken, gezondheid bevorderen en lijden verlichten. Ik stel het belang van de patiënt voorop en eerbiedig zijn opvattingen. Ik zal aan de patiënt geen schade doen. Ik luister en zal hem goed inlichten. Ik zal geheim houden wat mij is toevertrouwd. Ik zal de geneeskundige kennis van mijzelf en anderen bevorderen. Ik erken de grenzen van mijn mogelijkheden. Ik zal mij open en toetsbaar opstellen, en ik ken mijn verantwoordelijkheid voor de samenleving. Ik zal de beschikbaarheid en toegankelijkheid van de gezondheidszorg bevorderen. Ik maak geen misbruik van mijn medische kennis, ook niet onder druk. Ik zal zo het beroep van arts in ere houden. Zo waarlijk helpe mij God almachtig / Dat beloof ik."

Hoe kan het dan gebeuren dat mijn huisarts, die mijn keuze een andere weg te kiezen gelukkig respecteert, die bij de afsluiting van de studie de volgende woorden heeft uitgesproken: Ik zal mij open en toetsbaar opstellen, en ik ken mijn verantwoordelijkheid voor de samenleving, mij persoonlijk te kennen heeft gegeven niets te willen horen of lezen over de therapieën die ik volg en hoe ik daar aan kom?

De reguliere geneeskunde en kennis expandeert zich positief op grote schaal. We zouden niet meer zonder kunnen en ook niet willen. Maar we kennen allemaal de trieste verhalen over chronische tot ongeneeslijke ziekten waarbij medicijnen worden ingezet die slechts symptoombestrijdend werken, waarvan de bijwerkingen enorm (kunnen) zijn, maar ook daar heeft men nog wel een pilletje voor. Ik sprak vorige week een ex collega, nu werkzaam als analiste en prikzuster, die het diabetesprotocol onthulde: Bij (op latere leeftijd zich openbarend) suikerpatiënten worden direct 3 verschillende medicijnen ingezet: 1 voor de diabetes, 2 voor de bijwerkingen.

En ja, dan kom ik weer op chemotherapie. Want hoe krom is het dat er nog steeds zo vaak een middel als chemo wordt ingezet als geneesmiddel voor kanker (in vaste vorm), terwijl er andere behandelingen zijn.  
Ik heb respect voor alle patienten die de reguliere weg hebben gekozen, laat dat iedereen duidelijk zijn. Maar ik vind ook dat de tijd is aangebroken op de hoogte te worden gebracht van andere behandelingen en dat we daaruit, het liefst met begeleiding van de arts, een eigen keuze mogen maken.  

Als er geen enkel ander middel had bewezen dat het in vele gevallen van kanker genezend werkt, dan konden we het nog onwetendheid noemen, van de artsen en van onszelf. Maar die tijd ligt echt achter ons. Wanneer (onder) zoekt men eindelijk een andere richting dan de chemotherapie?  

In tegenstelling van wat er allemaal plechtig door de arts beloofd is: Ik zal mij open en toetsbaar opstellen, en ik ken mijn verantwoordelijkheid voor de samenleving..." staan veel reguliere artsen niet open voor zich meerdere keren bewezen maar andere dan reguliere geneeswijzen.
Als u zou weten hoe neerbuigend er wordt omgegaan met sommige patiënten (de vrouwen die ik spreek) die chemo weigeren maar wel onder controle willen blijven om te zien hoe een tumor zich verder gedraagt, dan zou u heel erg schrikken. Terwijl de arts de volgende woorden onder eed heeft verklaard: "Ik stel het belang van de patiënt voorop en eerbiedig zijn opvattingen."

Kanker blijft een enge ziekte die een naar verloop kan hebben als we het geen halt toeroepen en moet serieus behandeld worden. Maar waarom alleen met chemo en niet met andere, veel minder schadelijke, middelen? Een druppel gemorste chemo brand direct een gat in de huid. Ik moet er niet aan denken wat dit in mijn lichaam aan zal richten. Van de gevolgen van beschadiging door chemo gaan er gewoonweg, en bewezen, velen dood. Ik kan nooit voor een ander praten maar ik ben veel banger voor chemo dan voor kanker en ik durf te beweren dat wij allen veel angstiger voor kanker worden gemaakt dan nodig is.

Nieuwe theorieën zijn namelijk op grote schaal onderzocht en bieden hoop op genezing van kanker op een vriendelijke manier. Zij houden onze eigen zelfgenezende systemen intact. Goddank zijn er tegenwoordig meerdere artsen, oncologen en wetenschappers die het niet meer op kunnen brengen (schijn-) hoop te geven met het aanbieden van chemo waar ze wel beter weten. Zij nemen de eed serieus en staan open voor nieuwe bevindingen. Helaas zijn velen van hen door hun openlijk toegeven geroyeerd.

Waarom biedt het reguliere systeem zo`n enorm verzet tegen nieuwe wegen? Het pijnlijke antwoord is: De alternatieve middelen kosten maar een schijntje ten opzichte van chemo. Chemo brengt geld in het laatje, veel geld..... De Farmacie speelt de grootste rol in de wijze waarop de artsenstudie wordt gepresenteerd, in de reeks nieuwe medicijnen die wordt aangeboden, en in de protocollen die gevolgd (moeten) worden als het gaat om de juist behandeling van kanker met... Chemo.
Geld en Macht op grote schaal beheersd helaas ook de wereld van de geneeskunde.

Ik wilde dit allemaal niet geloven toen ik mijn zoektocht begon. Maar met wat ik nu weet kan ik mijn ogen niet meer sluiten, kan ik mijn kop niet meer in het zand blijven steken. En voor wie dit allemaal heeft gelezen en zelf zijn onderzoek begint, zal het waarschijnlijk even duren voor het echt doordringt. Maar dan kan men zich nooit meer afdoen met de woorden: Ik heb het niet geweten......

Onderstaand een aantal interessante sites, en genezingsmethodes:

Sterk aanbevolen: Nieuwe en Unieke NovelCure gezondheidsmethode die zelfs in het voorproces al kanker kan ontdekken. Meten is weten!

Aan te raden te lezen boeken

Aan te raden site: over voeding en andere kankerremmers

Aan te raden artikel: van Dr Beatrijs Penn

Een andere manier om kanker te genezen door de onclooog T. Simoncini

Geschreven door een lotgenote:
Linda`s Blog en Andere manier van ontgiften dmv MMS en Ervaring met MMS

Innovatie in kankerpatientenzorg

Mijn persoonlijke weg




- Reageer op deze column

STOP CHEMO  schreef op 01-07-2013
Hoi Manon,
Heel veel respect voor u .
Ben 2 keer in mijn leven met kanker geconfronteerd.
2008 baarmoederhalskanker
2010 borstkanker
Ik heb maar een ding te zeggen tegen de mensen die blindgeloovig zijn voor klassieke geneeskunde.
Er is niets erger wat de chemo kan doen met ons lichaam, dan de kanker zelf .
Geloof me, ik spreek uit eigen ervaring,heb heel veel meegemaakt , en leef nog elke dag met de gevolgen van chemo.



Linda Woudstra  schreef op 19-06-2012
Hai Manon,
Via een lotgenote op je blog terecht gekomen en daar zie ik dat je mijn blog ook weer hebt vermeld. Ben liever met je verbonden vanuit de kennis de we samen delen dan de band via kanker hahha! Ik probeer via mijn blog de brei aan informatie inderdaad te processen zodat het voor andere vrouwen leesbaarder en toegankelijker wordt. Er is heel veel misinformatie. Mocht je een keer willen sparren dan hoor ik het graag.
Gr Linda Woudstra



Lia  schreef op 25-05-2012
Beste Manon, Wat ben ik blij met de sites en artikelen die je aanbied!


Tineke  schreef op 25-05-2012
Beste Manon, Hoe denk je dat al die vrouwen zich moeten voelen die chemo hebben gehad en hiervan zijn genezen?


Manon  schreef op 25-05-2012
Beste Tineke en al die vrouwen die chemo hebben gehad,
Als ik niet wist wat ik nu weet, als ik niet al zoveel dierbaren had verloren aan kanker (chemo), als ik geen man had gehad gehad als Rob die er net zo instaat als ik, dan was ik waarschijnlijk ook aan de chemotherapie gegaan, net als al die vrouwen die door angst worden overvallen en (nog) geen andere ervaring hebben. Mijn verhaal is geen veroordeling, als dit zo overkomt mijn oprechte excuses. Ik pleit voor keuzevrijheid en respecteer ieder zijn keuze!



Monique  schreef op 25-05-2012
Ik ben een van de vrouwen die Manon heeft benaderd. Ik heb zoveel steun gehad aan haar ervaring in mijn bange dagen. Mijn angst is veel minder geworden door alles wat ik tegenkom, er is veel meer dan alleen maar de toxische weg. Geweldig dat je het nogmaals aanroert, en als je hulp nodig hebt dan weet je me te vinden! Liefs van Monique, xx


Mieke  schreef op 24-05-2012
Ik ben nu 5 jaar schoon, na alle ellende te hebben doorlopen met chemo en bestraling. Ik ben gestopt met de hormoontherapie, ik kreeg hier zoveel klachten van. Ik voel me eindelijk weer goed na jaren van moe zijn na de chemo. Toen was er geen andere keuze. Fantastisch dat er vrouwen zijn die de moed hebben dit open te gooien. Ik hoop het nooit meer te krijgen maar ga nooit meer aan de chemo. Ga zo door Manon, ik blijf je volgen!


Reacties verbergen