Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Zomersentiment

Datum: 26-07-2012

 Een groot deel van mijn familie is met vakantie gegaan en ik zit op het terras van mijn zwagers huis. Mijn gedachten vliegen alle kanten op. Ik kijk de tuin in. Hier groeide ik op met mijn broers en zussen. Hier ligt mijn jeugd. Ik zie nog hoe mijn moeder in het voorjaar, op een eerste mooie zonnige dag, alle matrassen naar buiten sleepte en dit het begin van de grote schoonmaak inluidde. Het had altijd wel iets van verwachting in zich, het begin van een nieuwe zomer.
De uit grijs betonnen stenen opgebouwde schuur, staat er al zolang ik mij kan heugen. Heel vroeger, voordat de verkaveling de mooie balans tussen akkers en water verstoorde, haalde ik mijn been open aan een roestige spijker toen ik rakelings langs de achterkant van de schuur en de sloot, de kortste weg naar de buren nam. Het litteken zit er nog, door de jaren heen vervaagd tot een klein wit streepje. Het vroegere vrij kale grasveld groeit nu weelderig en de volière met kanaries en kwartels die tegen de schuur aanstond, is verruild voor een bloementuin. Wat lijkt het lang geleden en tegelijkertijd hoef ik maar met mijn vingers te knippen en oude beelden herleven. Na de dood van mijn vader werd het onderhoud van het huis voor mijn moeder teveel. Mijn moeder kon op een prachtige stek een nieuw, gelijkvloers huisje huren, en mijn zus en zwager kochten het ouderlijk huis. Ik vond het toen al heel fijn dat ik toegang bleef houden tot het opsnuiven van wat jeugdsentiment. Mijn zus is al weer heel wat jaren weg bij haar man. Maar haar ex, is als zoon en broer in ons ouderlijk gezin geadopteerd en niet meer weg te denken. Ook vandaag geniet ik bewust van het feit dat hij het hier zo naar zijn zin heeft en ik hoop dat hij deze plek nog jaren zijn thuis mag noemen.
Een dag later zit ik onder de boom in onze achtertuin. Ik kijk naar de tuin. Het grasveld veert onder mijn blote voeten, het loopje naar de vijver kabbelt aangenaam en de border met bloemen en planten ligt er als een paradijsje bij. Het is hier zo heerlijk vertoeven! Hier is mijn thuis, hier ligt mijn hart. En als vanzelf vliegen mijn gedachten terug naar de tijd dat onze uitgevlogen kinderen hier opgroeiden. Ze zullen geen herinneringen hebben aan een voorjaarsschoonmaak zoals ik. Ik heb namelijk nog nooit een voorjaarsschoonmaak ingeluid door matrassen naar buiten te sjouwen. Dit ging geleidelijk, heel anders dan in mijn jeugd. Maar ik knipper met mijn ogen en zie en hoor hoe Sem, Remco en Arjan met veel kabaal de rand van de border als racebaan gebruikten en hun hele verzameling auto`s erin verdween. Hoe ze met happers dammen creëerden en slootjes vulden met water uit de vijver. Ik zie Zoey en Lynn met vriendinnen weer talloze handstanden, ratslagen, verkleedpartijtjes en dansjes uitvoeren. In gedachten vul ik opnieuw het rubberen zwembadje op een mooie zomerse dag, en zitten we op een zwoele avond met opgewonden kroost op schoot naar het naderende onweer te kijken, als zij van de hitte niet kunnen slapen.
De tijd vliegt, en alles is vergankelijk. Maar dierbare herinneringen als deze zijn voor altijd opgeslagen en heerlijk om terug te halen.

Ik wens ieder fijne zomerweken toe, met veel dierbare momenten om later met veel plezier op terug te kijken!

Met een warme zomergroet,
Manon.




- Reageer op deze column