Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Brillenparade

Datum: 18-10-2012

 In gezelschap kan ik personen in mijn directe omgeving nog steeds beter zonder dan met bril onderscheiden, maar voor ‘in de verte' en voor ‘heel dichtbij' heb ik al jaren lang een hulpmiddel nodig. Ik bezit tegenwoordig zo`n kleine twintigtal brillen, verdeeld over de slaapkamer, huiskamer, computerkamer, krantenbak, auto, tas (sen), jas (sen) en broekzakken. Niet omdat ik ze spaar, of omdat ik ze allemaal zo leuk vind, het is ontstaan uit pure noodzaak. Een vierde van mijn gevleugelde exemplaren bestaat uit helder glas op ‘min sterkte voor in de verte'. Het tweede vierde deel heeft helder glas op ‘plus sterkte voor als ik wil lezen'. Het derde vierde deel is voorzien van donker glas op ‘min sterkte voor als de zon helder schijnt', en het laatste vierde deel heeft ‘zonnebruin glas op plus sterkte' voor als ik in de zon een boek of tijdschrift pak.
Voor ik tot dit hoge aantal kwam, gebeurde het regelmatig dat ik niet de bril kon vinden die ik nodig had. Had ik een heldere leesbril nodig dan lagen de andere 3 soorten in de buurt maar die ik nodig had net niet. Of een van de andere drie varianten die mogelijk zijn bij het nodig hebben van vier verschillende brillen op sterkte. Zo kon het dus verkeren dat ik op een donkere regenachtige dag achter mijn laptop zat met een zonnige leesbril op, dat ik op een zonnige dag in de verblindende zon een boek las met een niet op sterkte oude scheefstaande zonnebril over mijn heldere leesbril geschoven (is ook wel eens in mijn koffiekopje gevallen). Als op een dag de zon laag aan de hemel stond en de stralen de weg met een schittering onzichtbaar maakten, kon u mij gerust al turend tegenkomen met een altijd in de auto liggend reserve (en gekrast) voorzetzonnebrilletje over mijn heldere verkijkbril geschoven. U begrijpt, ik werd zo doodmoe van de vier soorten brillen die ik nodig heb, en van mezelf als ik mijn bril niet kon vinden, dat het aantal brillen is gestegen tot ongekende hoogte.

Helaas heb ik deze op zijn zachtst gezegd vervelende eigenschap iets kwijt te raken aan mijn jongste dochter doorgegeven. En wat zich bij mij voornamelijk beperkte tot het kwijt zijn van brillen en....heeft zich bij mijn dochter ontwikkeld tot het kwijtraken van haar sleutels, ov- jaarkaart, rijbewijs, paspoort, portemonnee, telefoon......

Waar Lynn, toen ze nog thuis woonde, nog nooit enige sleutel aan het sleutelrekje heeft opgehangen, vind ik, na mijn jongste telg net op het station te hebben afgezet een onbekende sleutelbos aan het sleutelrekje. Me afvragend van wie die toch zou kunnen zijn belt het lieve kind me op. Ik hoor de vertwijfelde (en herkenbare) boosheid in haar stem als ze me vraagt: "Mam liggen mijn huissleutels nog bij jou? Ik kan ze nergens vinden...!"

Met een warme herfstgroet van Manon.




- Reageer op deze column

een moeder  schreef op 22-10-2012
waha:)leuk!


Linda  schreef op 22-10-2012
Je h?bt tegenwoordig van die Multifocale brillen toch? Voor dichtbij ?n veraf! Kun je het misschien af met de helft... ;-)



Mara  schreef op 20-10-2012
haha, z??? herkenbaar met die brillen..


Reacties verbergen