Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

De omgekeerde wereld

Datum: 18-04-2013

 De avond voor ik terug vlieg naar Innsbrück breng ik door met mijn jongste dochter Lynn. Een avond en nacht Mutti/Tochter qualitytime. Ik zie er naar uit! Mijn 22 jarige dochter staat me op te wachten voor het Centraal station in Amsterdam. Ik heb haar al in het oog voor ze mij ziet en ik neem de tijd haar op te nemen. De ranke rechte gestalte, door het wachten haar ene heup wat doorgezakt. Haar prachtige blonde krullen zijn losjes in een staart gebonden, waaraan talloze lokken zijn ontsnapt. Ze draagt een skinny broek met haar legergroene jasje en rugtas die ik uit kan tekenen. Mijn hart maakt een sprongetje, zoals altijd als ik een van mijn kinderen zie. Lynn is de enige van het stel die nog studeert. Daardoor en misschien ook omdat zij de jongste is, voel ik steevast een gevoel van vertedering en beschermingsdrang. Mijn jongste pop, meestal blij en vrolijk en praatgraag. Waar ik vroeger exact wilde weten waar en wanneer ze weg ging of thuis kwam, waar ik een sms van haar eiste als ze midden in de nacht naar huis kwam, heeft ze genoeg vertrouwen bij me opgebouwd om dat los te kunnen laten. Vooral nu ze op zichzelf woont in Amsterdam, de stad die ze inmiddels op haar duimpje kent. Alsof ze mijn blik voelt kijkt ze mijn kant op, en een vrolijke lach verschijnt op haar gezicht. Met open armen komt ze op me af. We knuffelen stevig. "Gezellig mam!"
We stappen op de tram naar ,het pakhuis', een eettentje waar veel studenten een betaalbare hap komen eten. In de tram beweeg ik mijn gloednieuwe ov-chip over de scanner, alsof ik dit alle dagen doe en ik krijg er zowaar lol in als ik opnieuw de piep hoor bij het uitchecken. Het cafe/restaurant lijkt op een bruine kroeg en het is er zo
donker dat de dag volledig wordt buitengesloten als we binnen zijn. We bestellen een wijntje en een stokbroodje en kletsen heerlijk bij. "Ik trakteer vandaag mam!" roept Lynn opgetogen.
Na het eten begeven we ons op weg naar de volgende tram, om bij de bioscoop nabij het Leidse plein weer uit te stappen. "Ik trakteer op de bios Lynn!" roep ik vrolijk. We bezoeken de film ‘Valentino', een aanrader voor een onbezorgd avondje film. Dan stappen we op een bus richting Lynn`s 3-hoog flatje welke ze met 2 huisgenoten deelt. Bij het uitstappen wijst Lynn me op de halte en het busnummer welke mij morgenochtend om 6 uur naar station Sloterdijk zal brengen. "Kijk mam, deze straat moet je oversteken en daar is mijn straat, zie je dat? En je moet aan deze kant instappen want je moet naar het station, anders ga je de stad in."
Ik neem het goed in me op en knik dat ik het begrijp. "Op Sloterdijk moet je een trap op naar perron 11. Zoey`s lievelingsgetal: denk daar maar aan. Voor de trap staat een paal om in te scannen. En niet vergeten uit te scannen hoor mam!" Ik knik en Lynn steekt haar arm door de mijne. Ze roept lachend: ‘Moet je mij nou horen mam, je lijkt mijn kind wel. Omgekeerde wereld hoor!"
We beklimmen 3 steile trappen naar haar woning, drinken nog een kop thee en gaan naar bed. Lepeltje in lepeltje liggen we net als vroeger te kletsen voordat de slaap ons inhaalt.

Ik ben een kwartier voor de wekker wakker, net als Lynn.
"Zal ik met je meegaan mam?" vraagt Lynn slaperig.
"Welnee kindje, blijf maar lekker liggen."
"Weet je het nog mam? Welke bus enzo?"
"Ja lieverd."
"Stuur je een sms als je op Schiphol bent mam?"
Ik geef haar een dikke zoen.
"Ja lieverd, ik sms als ik er ben...."
Even later sta ik buiten in het pikkedonker en kijk omhoog naar het raam 3 hoog. Lynn zwaait en ik zwaai terug.
De wereld heeft zich omgekeerd.

Manon




- Reageer op deze column

Els  schreef op 18-04-2013
Ha ha, wat een leuke colum!
En zo herkenbaar,
X Els



Reacties verbergen