Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Lente

Datum: 09-05-2013

 Ik open het badkamerraam en kijk schuin omlaag de tuin in. De wilde hyacinten rukken massaal op, net als de blauwe druifjes. De vijver kleurt geel door de dotters en onze tuinkikker kwaakt zijn lokroep in een eindeloze herhaling. Ik adem diep de lentegeur in die naar binnen stroomt. Ik sluit het raam, werp nog een blik in de spiegel: Ik ben klaar om Zoey op te halen. 

Zoey heeft voor het derde achtereenvolgende jaar kaarten weten te bemachtigen voor de outlet- uitverkoop van het merk Tommy Hilfiger. Natuurlijk wil ik weer graag mee. Het spektakel is in Amsterdam en het is een mooie dag voor een ritje in de cabrio.

Vanaf het moment van aanschaf van de Renault Megane coupe, zo'n negen jaar geleden, beleven we steevast veel plezier aan onze zomerauto. Het dak is van glas en met één druk op de knop vouwt het dak zich vernuftig op in de bagageruimte. Of eruit, als we worden overvallen door een regenbui. Het blijft een geweldig staaltje techniek welke nog steeds bewonderende blikken oogst van toevallige voorbijgangers. Vooral de groep ‘jonge jongens' en ‘oude ouderen' blijken veelal open te staan voor openlijk getoond bewonderen.

Bij de aanschaf van dit zomer vehicle voelde ik me tweeledig. Aan de ene kant vond ik het geweldig erin te rijden, aan de andere kant welde er een gevoel op refererend aan schaamte. Opgegroeid met: ‘Doe maar gewoon dan doe je gek genoeg', kon ik niet anders dan deze aankoop onder de categorie ‘decadente uitgaven' scharen.
Rob had (heeft) daar geen sikkepit last van, het duurde echter een poosje voor hij mij zover had om openlijk voor onze aanschaf uit te komen. Een aantal keren was ik er mee naar mijn moeder gereden zonder onze nieuwe koop kenbaar te maken. Uit angst voor decadent te worden uitgemaakt, parkeerde ik hem in een straatje achteraf. Als ik erin wegreed stikte ik de moord van de hitte voor ik een verlaten plek had gevonden waar ik ongezien het dak kon openen.

Dit gedrag ligt ver achter me. Waarom zou ik me iets aantrekken van wat een ander van mij denkt? En waarvoor zou ik mij schamen? De letterlijke vertaling van decadent blijkt te zijn: achteruitgaand, en verdorven. Twee woorden die niets te maken hebben met mijn persoontje, of met onze zonnige vrolijke zomerauto.

Zoey staat klaar op de afgesproken plek. Ze draagt een rode rok tot op de knie, een wit hemdje en rood vest en stapt met een stralende lach naast me in de auto. Ze vist een sjaal van de achterbank, drapeert hem om haar lokken en schouders. Ze rommelt in haar tas en diept een grote zonnebril op. Ze zucht: ‘Oh mam wat gezellig en wat heerlijk!"
We hebben ruim de tijd genomen dus rijden we binnendoor. We horen de vogels en ruiken de hyacinten die kleurig naast de tulpen velden prijken. Het blad aan de bomen ontvouwt zich langzaam in een lichtgroene waas. De wereld heeft duidelijk de lente in de kop. Net als ik.

Een zonnige lentegroet van Manon.




- Reageer op deze column