Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Geluk

Datum: 30-05-2013

 

Vorige week zijn we op bezoek geweest bij een mevrouw met Multiple Sclerose, waar zij nu zo`n 7 jaar aan lijdt. Jaren waarin haar coördinatie verslechterde, spierkracht afnam en waarin zij veel pijn heeft. Na één kuur van NovelCure hervoelt ze energie, vermindert de pijn, loopt ze weer met een stok, en studdert zij op haar manier zowaar weer in de tuin. Ze is, zij het nog uiterst voorzichtig, heel erg blij. Wij zijn diep onder de indruk van dit bezoek, de indrukwekkende gesprekken en deze sterke vrouw.

Vandaag loop ik in mijn eentje door het bos en sta ik meer dan ooit stil bij het feit dat ik moeiteloos kan lopen. De ene stap voor de andere kan zetten zonder er bij na te denken. Zonder pijn te voelen. Ik voel de energie, de kracht in mijn lichaam, mijn spieren. Ik kijk, ik voel en ik ruik. De bomen zijn in 1 week tijd voorzien van dikke bladerkruinen. De wind beweegt ze in de wind en laat geritsel horen. Het fluitenkruid rijst op tot mijn knieën en verspreid een heerlijke geur. Blauwe en witte wilde hyacinten staan verspreid door het bos, tezamen met een sterachtige bloem waarvan ik de naam niet ken. Een buizerd zit op een tak en kijkt me aan. In dit gedeelte van het bos broeden veel nachtegalen en ze fluiten dat het een lieve lust is. Eerst de een, waarop iets verderop de ander reageert. Er vliegt iets roods door de bomen. Ik hou mijn adem in en daar zie ik hem: De bonte specht. Ik ga zitten op het mos en neem alle geluiden, alle geuren en de beelden in me op. Gezond zijn, gelukkig zijn, en kunnen waarnemen. Ik ben opeens tot tranen toe geroerd van geluk. Ik sta op en loop mijn wandeling, die ik wat groter maak dan normaal. Ik krijg er niet genoeg van. Ik kom nagenoeg niemand tegen, ben alleen met alle dieren.
Ik loop weer richting huis, langs de oerossen, langs een vennetje waar wilde paarden drinken. Over het dijkje, langs het weiland. Ik steek de straat over, sla linksaf en ben thuis. Wat heb ik veel tot mijn beschikking, om zo gelukkig te mogen zijn.   

Manon.




- Reageer op deze column