Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Longsarcoidose en NovelCure

Datum: 13-06-2013

Longsarcoidose en NovelCureLongsarcoidose en NovelCure  

We zitten aan een houten picknick tafel achter in de tuin bij Esther. Merels, vinken, mussen en meesjes kwetteren en zingen. De tuin grenst aan een groot grasveld waar de paarden kunnen grazen, en aan het bos. 2 katten liggen in de warme zon in het gras te slapen, de hond snuffelt aan mijn been, een paar kippen scharrelen in het rond. Esther vertelt dat de kippen alleen het hok uit mogen als zij in en rond het huis zijn. Het zal niet de eerste keer zijn dat zij een grote roofvogel richting hemel zien vliegen met in zijn poten een bungelende kip.

Esther woont met haar man en zoontje in Hoenderloo. In deze bosrijke omgeving ligt een idyllische straat, met oude huizen en diepe achtertuinen. Esther en haar man kwamen deze unieke stek een jaar of tien geleden op het spoor. De helft van de dubbele woning was een bouwval, zo ook het grote erf met instortende schuurtjes. De plek voelde echter zo goed dat zij het grote avontuur aandurfden. Aanvankelijk sloopten en ruimden zij voornamelijk puin, en langzaam maar zeker werd het hun paradijsje zoals het er nu staat.

Esther is een mooie jonge vrouw. Energiek staat ze op, loopt het huis binnen om koffie te halen en komt met een dienblad terug. Ze schenkt koffie voor ons in en gaat zitten. Ze zit dwars op de houten bank en buigt lenig haar been, waarbij haar tenen in de richting van haar lies wijzen. Ze vertelt vrolijk, graag en veel. Na onze kennismaking vertelt ze hoe de long- sarcoïdose haar na de verbouwing van hun huis ‘overkwam'. Op een dag stortte ze gewoonweg in. Zomaar, pats boem. Ze kon niets meer. Achteraf gezien heeft ze langere tijd vele signalen genegeerd. Moeheid, concentratieproblemen, zich depressief voelen. Maar eraan toegeven kwam niet in haar woordenboek voor. Tot ze op een dag letterlijk de zombie werd die ze plotseling was en langere tijd is geweest. Na allerlei onderzoeken kwam de verpletterende diagnose: De chronische variant van longsarcoïdose in stadium 4. Prognose: Rolstoel, in bed, tot er niets meer zou zijn. Esther wijst naar de gezellige veranda. "Die heeft mijn man destijds voor mij gemaakt. Daar lag ik op mijn bed, één tiende van mijn longen functioneerde nog maar. Ik had het gevoel dat ik 24 uur per dag door een rietje ademde. Onze wereld was totaal ingestort".

Esther schenkt nogmaals koffie en vertelt dat een achterbuurvrouw haar wees op een bijzondere man uit de achterhoek. Ze besprak het met haar huisarts en longarts die het haar dringend afraadden met hem in zee te gaan. Het had geen zin, de chronische variant van long-sarcoïdose die bij Esther was geconstateerd, was niet te genezen. Maar Esther had niets te verliezen en ging ervoor. En ze won.

Esther is nu al drie jaar volledig genezen en stik gelukkig met haar ‘nieuwe leven' en haar gezin. Esther gebruikt geen reguliere medicijnen. Zij gebruikt ook al drie jaar geen middelen meer van NovelCure. Omdat de NovelCure- therapie ervoor heeft gezorgd dat haar eigen lichaamssystemen weer optimaal werken. Want dát is het concept: De uit overbelasting stilgevallen lichaamseigen systemen prikkelen om hun werk zelf weer te kunnen doen.

Esther staat weer met veel plezier en energie voor de klas, rijdt paard, verzorgt haar gezin, onderhoudt haar tuin en alle huisdieren, en is voor velen een luisterend oor. Voor velen zo gewoon, voor Esther heel bijzonder.....

Bekijk hier (1e filmpje aanklikken) hoe Esther in eigen woorden haar verhaal over long- sarcoïdose en NovelCure vertelt.

Met een gezonde groet van Manon.




- Reageer op deze column

Diana van der Hurk  schreef op 29-06-2013
Wat een mooi verhaal! Mijn moeder overleed een aantal jaren terug aan deze vorm. Ze ging door een hel en is uiteindelijk gestikt. Regulier kan niets doen en wat heeft een mens dan nog te verliezen? Ik hoop dat velen met 2 handen de uitgestoken hand van NovelCure aanpakken. Als mijn moeder nog leefde en ik eerder in aanraking was gekomen met NovelCure, had zij deze kans zeker aangegrepen. Verdrietig dat zij dit niet meer kan proberen. Alle goeds voor jou Esther!


Reacties verbergen