Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

De gouden tip

Datum: 17-10-2013

 Mensen zijn onvoorspelbaar en sommigen onvoorstelbaar brutaal. Waarschijnlijk zonder dat zij zich ervan bewust zijn, dat zal allemaal best, maar soms beland ik daardoor opeens in een zeer ongemakkelijke situatie. Op zo`n moment ben ik stinkend jaloers op mensen die adrem zijn...

De gouden tip

We verwachten vanavond rond de honderd man. Zoals bij iedere lezing die we hebben georganiseerd ben ik vooraf gezond gespannen. Het is altijd weer afwachten, hoe vanavond, dit bijna zeventig jarige brein achter NovelCure, zich zal gaan 'gedragen'. Zal hij zich aan onze afspraken houden om beknopt te blijven, niet teveel uitweiden over thema`s die de leek niet snapt? Met deze behoorlijk eigenwijze wetenschapper, die zoveel tijd in gezondheid stopt dat hij zijn eigen gezondheid schandelijk ondermijnt, is het nooit te voorspellen hoe de avond verloopt. Naast zijn uitleg over gezondheid zal ook ik mijn steentje bijdragen. Ik ga mijn ervaring met kanker en NovelCure vertellen, en een uitleg geven over de praktische kant van het NovelCure concept. De avond vooraf hou ik me vast aan Linda de Mol, die als een eitje de miljoenenjacht presenteert. Ik neem haar ontspannen uitstraling goed in me op en hou hem vast tot het deze avond mijn beurt is. Het gaat me goed af, mijn stem is vast en vloeiend vertel ik wat ik wilde zeggen. Ik heb van de allereerste lezing geleerd dat ik niet meer opnoem geamputeerd te zijn. Iemand duidde mij achteraf aan als ‘die vrouw zonder borsten' wat ik als zeer schokkend en confronterend heb ervaren. Dus vertel ik dat ik geopereerd ben en de tumor is verwijderd, ik de chemo weigerde, en mijn eigen weg heb gebaand. Ik leg uit hoe ik met NovelCure in contact kwam, en hoe Rob en ik ons alweer twee en een half jaar vrijwillig inzetten, om NovelCure te professionaliseren en in de vergoedingssfeer te brengen.
Na de lezing spreekt een toeschouwer mij aan. Ze wijdt ellenlang uit over het emotionele proces waar zij zich in bevindt en ik pijnig mijn hersenen dit gesprek te kunnen stoppen. Met alle respect voor ieders emotionele proces, word ik licht allergisch van haar zwevende uitstraling. Dan kijkt ze me aan, legt haar hand op mijn arm, prijst me om mijn openhartigheid van vanavond en vraagt mij: "Heb je de emotionele link al gevonden die achter jouw borstkanker ligt?" Ik verkramp en weersta de neiging haar hand van mij af te slaan. Het liefst zou ik haar vragen waar zij de moed vandaan haalt ongevraagd zo persoonlijk te worden, en haar duidelijk te maken dat dit niet meer ‘mijn' borstkanker is. Maar ik blijf beleefd, knik ja en schud nee, en wordt net op tijd gered door een meneer die toch nog geprikt wil worden. Opgelucht loop ik met hem mee.

Die nacht als we een borrel nadrinken met Fred en Irene, vrienden die bij ons logeren, spreek ik mijn onmacht over dit voorval uit.
"Hoe kan ik in het vervolg gedrag als dit af kappen zonder onbeleefd te zijn?" vraag ik bijna smekend.
Ik veer op alsof ik een miljoen in handen heb als Fred mij op zijn rustige manier aanraadt haar op haar eigen terrein te antwoorden: "Mevrouw ik weet dat u het goed bedoeld maar u bevindt zich met deze vraag in mijn cirkel. En dat ervaar ik als zeer onplezierig."

Ik kan bijna niet wachten op het moment dat ik deze gouden tip in de praktijk kan brengen.

Een warme groet van een uiterst tevreden Manon.

 




- Reageer op deze column

Linet Schouten  schreef op 18-11-2013
Is kanker dan geen ellenlang emotioneel proces ? Heb jij de behoefte nooit gehad om er lang en diepgaand met mensen over te willen praten?

Lastig lijkt me al die emoties, zo'n avond.

groetjes Linet



Ineke  schreef op 17-10-2013
Ik heb weer genoten van de lezing en je column, chapeau!
Xx



Reacties verbergen