Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Levenslang

Datum: 07-11-2013

 Ik las in het tijdschrift Linda een stuk over de vermeende invloed van moeders op hun dochters op het gebeid van het slankheids- beeld en gedrag. Over die invloed is al veel geschreven, maar hoe belangrijk is die invloed op dochters en hoe waar is dit beeld? Als ik naar mijn eigen moeder kijk: die heeft levenslang. Slanke periodes volgden op volslanke periodes en andersom. Er waren tijden dat zij vol goede moed iedere ochtend trouw gymnastiekoefeningen deed, onder begeleiding van een of ander radioprogramma, en een streng dieet volgde. De kilo`s vlogen eraf, gevolgd door aankomen en moedeloos gezucht dat het tóch niet hielp. Dat mijn moeder er zo mee bezig was heeft ze absoluut niet overgedragen op mij. Ik hield me als kind en puber totaal niet bezig met mijn figuur, het was zoals het was en ik was er dik tevreden mee. De gesprekken tussen schoolvriendinnetjes over dat ze zichzelf te dik vonden, vond ik zelfs achterlijk overdreven.
Dat veranderde vanaf het moment dat ik op mezelf ging wonen. Alle remmen gingen los op het gebied van slecht eten, snoepen en chips op alle willekeurige momenten van de dag. Vet stapelde zich op rond mijn heupen, armen, en benen, en maakte mijn gezicht nog ronder dan het al was. Ik was verslaafd aan drop en snoep en chips en ondervond er uiterlijk en innerlijk veel hinder van. En ineens merkte ik dat de kilootjes extra mijn denken en doen ging beheersen. Ik lijnde de ene keer met succes, verviel weer in mijn verslaving, en keek veel te kritisch naar mezelf. En zo voerde ook ik ineens vele gesprekken met mede over hun figuur onzekere vriendinnen. Cellulitis en lijnen werd een van de hoofdonderwerpen van het gesprek en ik geloof dat ik in de loop der jaren alle diëten heb doorlopen die weer nieuw werden uitgebracht. Toen ik trouwde was ik weer prachtig slank, en op het moment dat ik van mijn eerste kind zwanger werd ook. Door een onbedwingbare trek in alles wat maar lekker was, groeide ik de eerste drie maanden van de zwangerschap echter tien kilo! in de breedte. En ik had nog zes maanden te gaan....
Gelukkig werd mijn figuur na ieder kind slanker en stabieler en is het allemaal goed gekomen. Zoals bij nagenoeg iedere vrouw ligt mijn streefgewicht zo`n vijf kilo lager dan ik weeg, maar al met al ben ik best tevreden.
Mijn dochters hebben een figuurtje waar menig vriendin jaloers op is. Zoey werd in haar pubertijd bevangen door tijdelijk puppyvet zoals ik dat altijd noem, heel normaal en hartstikke mooi. Ze raakte die extra kilootjes vanzelf weer kwijt. Lynn had nooit een grammetje vet aan haar lijf en zodra zij een weekje door griep werd overvallen kon ze wel branden. Tot het moment aanbrak dat ze op kamers ging wonen. Alle remmen gingen los, en tot haar grote ergernis was ze ineens bezig met haar gewicht. En ook zij heeft haar evenwicht en het bij haar passende figuurtje weer hervonden. Ja, wij ‘zeuren' samen wel eens over onze familiaire, binnen de perken kunnen houdende, snoep en eetverslaving, en zij praten over cellulitis met vriendinnen zoals ik ook in mijn tijd deed. En als we op een dag samen mijn fotoboeken van vroeger bekijk, uit een tijd dat ik ervan overtuigd was dikke met putten en kuilen bezaaide benen te hebben, mompel ik verbaasd: "Goh, ik wist niet dat ik vroeger zulke gladde en slanke benen had!"

Een dik tevreden groet van Manon.

 




- Reageer op deze column

Linet Schouten  schreef op 18-11-2013
Bij ons is de weegschaal vastgelopen.
Niks geen frustraties meer over gewicht. Weegschaal in de grijze bak; lekker leven met gemak!



Mara  schreef op 07-11-2013
Het is altijd zo jammer dat als je jong en mooi bent je het niet beseft en dat pas inziet als je het niet meer bent....


Een moeder  schreef op 07-11-2013
Hoe herkenbaar:)


Els  schreef op 07-11-2013

En ik lijn al jaren niet meer,
en het bevalt me prima!
Ha ha



Reacties verbergen