Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Giechelkonten

Datum: 03-04-2014

Het sikkeltje leunt met zijn rug op de berg en is nog zo klein dat het geen enkel licht verspreid. De hemel is aardedonker. Het steelpannetje fonkelt, de poolster lijkt een fakkel. We lopen een ommetje en snuiven de frisse lucht in na de warmte van het restaurant waar we zojuist hebben gegeten. Wat is het weer een prachtige avond.
Al dagen lang is het, net als in Nederland, zomer te noemen. Lange windstille zonnige dagen volgen elkaar op. We ontbijten op het balkon, de viooltjes in de potten lachen ons toe, het groen van de tulpen groeien dagelijks een aantal centimeters en bloemetjes tussen de stenen wand bij Brammetje komen uit hun knoppen. We hebben vandaag en gisteren gefietst in het dal, gisteren met onze vrienden die vandaag weer naar huis zijn gereden, en vandaag met zijn twee. Het is een schril contrast met anderhalve week geleden.
We kwamen bij Brammetje aan met een auto vol: Lynn en 3 vriendinnen en bagage. Zaterdagmiddag haalden we ze op bij Lynn in Amsterdam, en zaterdagnacht om half twee waren we op de eindbestemming. De temperatuur was gedaald tot onder nul, de regen veranderde in sneeuwvlokken die nog net niet bleven liggen. Tot we de volgende ochtend ontwaakten. De wereld was bedekt met een dikke laag sneeuw en grote vlokken dwarrelden nog steeds door de lucht. Rob en ik ploeterden met onze ski's en de meiden met hun boards door de diepsneeuw zonder enig zicht en met striemende sneeuw in ons gezicht. Om eerlijk te zijn: als Rob en ik met zijn tweeën waren geweest hadden we ons nooit op de piste begeven, maar nu was het toch wel heel erg leuk! Het sneeuwde door tot maandagavond en vanaf dinsdag brak de zon door. Het bleef koud dus de pistes waren formidabel! Genieten met allemaal hoofdletters! En wat was het leuk met de vriendinnen van Lynn. Met mooie namen als Louise Claire, Bobby Lisa (bekijk hier Bobby`s webiste)en Leonie Johanna. En natuurlijk vermelden we ook Lynn haar tweede naam hierbij: Denise. Wat een heerlijke lekker normale meiden met elkaar. Giechelkonten ook. Om niets, om alles, zoals alleen meiden dat kunnen. En ja dan doe ik natuurlijk mee. We hebben zeven dagen vroeg ontbeten, stonden vroeg op de piste, ge- apres skiet, spelletjes gedaan, heerlijk gekletst en lagen iedere avond voor tien uur plat. Afgelopen zondag brachten we ze naar Innsbruck, waar hun vliegtuig om kwart over negen in de morgen vertrok.
Brammetje is weer schoon en opgeruimd en de zomerse dagen zorgen ervoor dat de ski`s blijven staan waar ze staan. Tot volgende week, dan zakt de sneeuwgrens weer tot 900 meter, en wordt er weer sneeuw verwacht. Een verse laag wel te verstaan.
Ik kijk naar buiten, een kwikstaartje scheert langs het balkon, het Pinzgautall is gehuld in een wazig zonnetje. Niet voor te stellen dat het weer wederom zo om gaat slaan. Genieten zoals het komt. Mmm, verse sneeuw, de ski`s weer uit de kast: ik verheug me er al weer op!

Manon

 




- Reageer op deze column

Duidtje  schreef op 06-04-2014
Hey Manon! Je schrijft nog steeds en weer zit ik lekker te lezen in alles wat je schrijft. Dikke zoen!


Reacties verbergen