Vitaliteitsweek: Eigen-Wijsheid
02-12-2016
Breek je vrij!
18-06-2016
Opa
16-02-2016
Lynn in Zuid-Amerika
14-01-2016
De beste wensen
31-12-2015
In gesprek met vriendinnen
09-11-2015
Een willekeurige overnachting in Duitsland.
10-08-2015
Hectiek
10-06-2015
Dualiteit
08-06-2015
Fiene
20-04-2015
Het voordeel van de noodrem
29-03-2015
In gedachten..
26-02-2015
Winter
30-01-2015
Voorlichting die de oncoloog zijn patient zou moeten geven..
16-12-2014
Dubbel Geluk
27-11-2014
Alle columns

Het voordeel van de noodrem

Datum: 29-03-2015

 Op het moment dat je hoofdpijn hebt, of andere lichamelijke ongemakken vertoont, besef je pas hoe uniek en fijn het is om niets te mankeren.
Dat besef ik ook nu weer, nu ik met een vervelende en venijnige hoofdpijn kamp. Alsof twee stalen pijpen aan weerszijden mijn bovenste ruggenwervel omklemmen en via mijn nekwervels mijn hoofd inschuiven. De pijn is me bekend, ik heb hier vaker mee te maken. De drie-dagen-hoofdpijn noem ik het. En dit is weer een heftige. Alsof ik mijn best moet doen mijn hoofd recht op mijn wervels te houden daar het anders topzwaar wordt en gaat tuimelen. Zoiets. Of zo.

Zal het te maken hebben met de storm die rond het huis jaagt? Het klinkt zo nu en dan beangstigend hoe de wind aan het huis rukt. Met zijn klauwen probeert hij alles te pakken te krijgen wat los zit, alsof de woede hem tot ongekende krachten drijft. Twee van de vier stoelen rond de tuintafel op het terras zijn al door hem gegrepen en achter in de tuin neergesmeten. Ik zou naar buiten moeten, de frisse lucht in, een wandeling maken. Maar stoel nummer drie die nu door de lucht vliegt noodt mij niet uit. Het is al vervelend genoeg dat ik huiverend de tuin in moet om alles in veiligheid te brengen.

Alvorens de stormen in het verleden woedden waarschuwde het gedrag van de kinderen me al. Drukte en onrust overheerste hun doen en laten. Tot ik radeloos riep: ‘Krijgen we storm of zoiets?’ En meestal brak de storm de volgende dag in volle hevigheid  los. De huidige voorjaarsstorm zou dus best van invloed kunnen zijn op mijn huidige hoofdpijn.

Het zou ook een uiting kunnen zijn van alle in- spanningen van de afgelopen jaren bij de inzet voor NovelCure.  Na drie jaar ben ik ermee gestopt. Waar het begon als een stoptrein bundelden de werkzaamheden aaneen tot een voorbijrazende intercity  die geen enkel  station meer aandeed. Tot ik in September noodgedwongen aan de noodrem trok.

Mijn noodkreet resulteerde in een onverwachts afscheid van onze inspanningen voor NovelCure. Pardoes. Plotseling. Heel onwaarschijnlijk. Maar waar.

Terugkijkende op die drie jaar, staan zij bol van inzichten in de processen rond de bestaande corruptie tussen politiek, farmacie, macht en geld. Dit inzicht deed wat met mijn persoontje, het was een zwaar proces te ervaren hoe verrot de wereldse machten in elkaar steken. Je hebt erover gehoord, maar als je er zelf mee te maken krijgt dringt het pas echt door. Het moie van die jaren is dat wij veel mochten betekenen voor de mensen om ons heen die openstaan voor zelf verantwoordelijkheid nemen voor je gezondheid. Daarbij was het een enorme eer te mogen oplopen met de man achter het concept, Leen Taal. Zijn genialiteit welke hij voor een deel met mij deelde (zover als ik er op dat niveau van denken bij kon komen). Alles  wat ik geleerd heb aan inzichten. Aan de logica van de invloed die lichaam en geest op elkaar uitoefenen. De simpele natuur wetten die heersen bij het unieke bouwsel dat lichaam heet. De wetenschap dat het lichaam en de geest zoveel aankan en kan genezen, en dat het nog veel meer aankan als je de moeite neemt er goed voor te zorgen.  

Wat volgt op de jaren van hectiek is rust. En waar ik misschien had gedacht dat ik de hectiek zou missen is niets minder waar. Ik vergelijk het een beetje met de tijd die ik heb ervaren na de dood van mijn broer en zus, waarin ik besloot een jaar niet te werken.  De rust die ik toen ervoer, de tijd die ik had om te luieren, te schrijven, alle tijd had voor de kinderen. Het was als een warm bad waar je verrukt in wegglijdt als je door en door koud bent geworden.

Datzelfde ervaar ik nu weer. We zijn deze winter ruim vier weken achter elkaar in Oostenrijk gebleven waarin we veel hebben geskied en hebben genoten van de rust eromheen.  Ik neem alle tijd om te genieten van de vreugde rondom onze kleinzoon. Alle tijd voor Zoey in de weken van haar zwangerschapsverlof, die op dit moment is uitgerekend (oh wat is het spannend!) . Voor het uitzoeken van de kraam cadeautjes in de 10-dagen mand. Voor een lunch en bezoekje aan het rijksmuseum en borrel met mijn zoon Sem. Voor Lynns wens om voor haar nieuwe woning vensterbank kussens te breien. Voor de op zijnde nieuwe websiteaanpassingen. Voor Sem en schoondochter die over een ruime week de sleutel van hun huis krijgen.

Ik pak een jas, trotseer de storm en zet de omgewaaide stoelen op een luw plekje in de tuin. De regen trekt een wit gordijn om zich heen. huiverend loop ik naar binnen, doe alle deuren op slot en klim de trap op. Rob is een aantal dagen weg dus ik heb het rijk alleen. Ik laat het bad vollopen met water, doe er een scheutje lavendel olie bij en steek een paar kaarsen aan. Met een zucht laat ik me in het water glijden tot mijn stijve nekspieren zich door de warmte kunnen ontspannen.

Nog twee dagen. Dan is de drie-dagen-hoofdpijn zeker weten en gelukkig weer voorbij.  

Met liefs van Manon
 

Met liefs van Manon
 
Je bent van harte welkom mij te volgen op mijn facebook-pagina. Zodra er een nieuw schrijfsel van mij op de rol staat ontvang je dit in je facebook nieuws-pagina.

 

 




- Reageer op deze column

Meijer  schreef op 31-03-2015
Beste Manon , ik zie geen email adres van u staan .
Wil u heel graag stellen over het budwigpapje (?).... Ik kan Nergens yoghurt / kwark vinden zonder suiker en zonder natuurlijke suikers . Heb de super markten doorlopen , maar zonder succes !
Heb me hele eetpatroon veranderd , ivm borstkanker .
Mvgr , mevrouw Meijer



Manon  schreef op 31-03-2015
Beste mevrouw Meijer,
Mijn mailadres staat onder alle geschreven stukken, ook bij het budwigpapje.
Het is pen@manon-schrijft.nl
Daarop kunt u me bereiken en uw vragen stellen.
Lieve groet van Manon



Een moeder  schreef op 30-03-2015
op een gegeven moment moet je voor zelf kiezen. Trouw blijven aan jezelf, goed gedaan. Geniet ervan!


Reacties verbergen